maandag 20 juni 2022

Achterhoekse treinen

Achterhoekse treinen

op het aardappel perceel van Lieftink
stond ik ondergronds te kijken
naar Achterhoekse treinen
die in een file stonden:
blauw en geel en soms donkerrood
en dan plotseling weer doorreden
ik sloop door de ruimte
achter de controleur langs
kwam wat later boven de grond
waar ik uitkeek op het einde
van het station: een hoge ruimte
met veel glas en rookkanalen
in de weerspiegeling stond
een grote fabriek uit Eindhoven
die een vreemd geluid maakte
daar maakten ze die treinen, lange
vehikels met passagiers erin
allemaal Achterhoekers
hun monden stonden allemaal
scheef alsof ze iets zeiden
dat alleen een Achterhoeker
verstaan kan: een knauwende zin.

zondag 5 juni 2022

Noordink

sloeg de Ruurloseweg af,
richting Noordink
een wit bord met zwarte letters
wat hier een gehucht betekent
maakte een proefrit langs een oude schuur
met een rood pannendak bijna tot de grond
zag een erf waar een oude langharige man stond
dat was Wim Ruesink van het ‘Laege Dak’
volgens de garagehouder
een simpele ziel die zich kapot werkte
op de boerderij van zijn vader
die altijd klompen droeg, ook in de auto
waardoor hij elk jaar een nieuwe
koppeling moest laten monteren
op de vraag van de garagist of hij ook
pantoffels had in plaats van klompen
antwoordde hij met een grauwe snauw
waar hij zich mee bemoeide
zo verging het 'Wimken' Ruesink
een simpele ziel die werkte voor niks
op de boerderij van zijn vader
een brute man uit het gehucht
Noordink.

Eindexamen voor dichters

het speelde zich af in een
trapeziumvormige ruimte, ik
liep naar waar het nauw was
(in de scherpste hoek)
tegenover mij zat een examinator
tussen een rij welwillende mannen
(waarom zijn het altijd mannen)
mij werd een vraag gesteld over een rij planten
of ik die zo secuur mogelijk wilde knippen
ik deed het en keek er langs
het was niet secuur geknipt…
Piet Gerbrandy keek er ook naar en
zei dat het geen ‘Gerbrandy’ was
toen knipte ik nog eens
ik merkte op dat er een typische
‘Gerbrandytak’ groeide:
180 graden in de omgekeerde richting.
kreeg een kop met koffie of was het chocomel
probeerde het werkstuk dat dik en zwaar was
geworden in te leveren, dat ging niet:
ze namen geen eindexamenwerkstukken in.
intussen had ik ook het boekomslag bewerkt
op de computer, het zag er wel charmant uit.
naaast mij dook iemand op met een doos boeken,
die werd ook geweigerd omdat ze te oud waren.
Boeije Jansen, de voomalige boekwinkel eigenaar
kwam kijken naar mijn werkstuk en toen slaagde ik:
eindelijk een examen dat ik met plezier gedaan had!

zondag 30 januari 2022

Plastic

Plastic

raapte een stukje zwart plastic op
van de loodgrijze vloer
stopte het in mijn broekzak
om het later weg te gooien
uren later voelde ik dat het bewoog
haalde het uit de blauwe broek
legde hem op de grauwgrijze deurmat
het was een jonge vlinder
als hij zijn vleugels spreidde
leek hij op een dagpauwoog
het is een koude januaridag
te veel voor een vlinder die van
de zomerse warmte houdt
hij moet hier maar doodgaan
op een tafeltje met brandende kaarsen
"Denk je ook niet, gevlekte witte poes?"
(die dommelt op de bank waar het gebeurt).


zondag 16 januari 2022

Sancho Panza

Sancho Panza

schiet toch eens op
ezelpaard!
(of paardezel) doe
nou eens wat ik wil!!
in plaats van je eigen
nukken te volgen!
het is toch te gek dat
we hier maar wat
staan treuzelen
we moeten op tijd
komen voor het Libris
boekenbal waar
Miguel de Cervantes
zijn prijs zal krijgen
voor Don Quixote!

Accordeonist

Accordeonist

heeft een speldje van Clifton Chenier
had het op zijn revers moeten doen

als hij ooit zo zou kunnen spelen als hem:
choewawah, choewawah, choewawah

maar hoe hij het ook probeerde
met lessen bij een lokale muziekjuf

het lukte hem niet zulke maten te spelen:
choewawah, choewawah, choewawah

zelfs niet in de stilte langs het kanaal
waar de
Cyberneticavoorbijkwam

vol metalen schroot van bezigheden
heel treurig , maar wat een blues:

choewawah, choewawah, choewawah
choewawah, choewawah, choewawah

hij trok aan zijn geleende accordeon
maar wat er ook uitkwam: geen blues

alleen een zwaar asthmatisch gehijg
zijn persoonlijke versie van de blues.

Poging tot portret

Poging tot portret



op het Raderblad A,

no. 5, bijvoegsel van

'Het Nieuwe Modeblad'

gedateerd 1 maart 1947

heeft de heer G. Voskamp

het gewaagd een portret 

van deze patient te maken.



 wij zien een dikkige jongen

met een rechthoekig en een 

trapeziumvormig oog, aan

weerskanten zitten gelijke oren

de helften van een zeshoek



hij oogt een beetje bleu

maar dat kan ook niet anders

hij heeft namelijk net een operatie

aan zijn 'schrompelgalblaas' doorstaan

de pijlrichtingen over zijn buik

geven dat nauwkeurig aan:


zij hebben de woorden:


achtergrond,

draadrichting,

middenvoor,

vouwlijn,

plooi,

naad,

rillijn,

stiklijn,


waarmee de zaak

na twee uur gedicht werd.