donderdag 29 september 2022

Blessuretijd

Blessuretijd

Annemiek was leerling op basisschool ‘De Vordering’ in Vorden.
Ze voetbalde bij SV Ratti in Kranenburg en reed paard.
De naam Ratti was afkomstig van paus Pius de Elfde
Achille Ratti,
die tussen de twee wereldoorlogen als kerkelijk leider zeer positieve opvattingen had over sport in het algemeen, hetgeen voor een geestelijke in die tijd ongewoon was.

In 2001 haalde ze haar VWO-diploma aan het Isendoorn College in Warnsveld.

Na diverse knieblessures moest ze in 2005 noodgedwongen stoppen met voetballen.

Kocht een tweedehands Jan Janssen-fiets, werd lid van Toerclub Wageningen '79.
Ze studeerde in 2007 af aan de Wageningen Universiteit als Master in epidemiologie.
In 2009 werd
een vernauwing in haar liesslagader gevonden, ze werd geopereerd.
Er werd in 2011 weer een vernauwing,
nu in haar linkerbeen aangetroffen, opnieuw geopereerd.
Op de vierde etappe in 2012 van de Giro Donne, klom ze met de beste mee omhoog, maar kwam ten val en
brak daarbij haar sleutelbeen. Na drie dagen door te hebben gereden, moest ze alsnog opgeven en werd ze geopereerd. Ook in 2013 bleef ze last houden van vernauwingen in haar linker liesslagader.
Tijdens het wereldkampioenschap ploegentijdrijden in 2014 lag ze met haar ploeg Rabo-Liv op medaillekoers, maar in de laatste kilometers kwam ze hard ten val tegen de dranghekken en werd Annemiek samen met Van der Breggen afgevoerd naar het ziekenhuis. Ze had
een gebroken voet en kon niet meer deelnemen aan de rit.
Gedurende de wegwedstrijd van de Olympische Spelen in Rio de Janeiro in 2016 reed Annemiek alleen aan de leiding en was op koers voor het goud, maar viel ongeveer tien kilometer voor de nish in de
laatste afdaling. Ze liep een hersenschudding en scheurtjes in haar wervelkolom op.
Bij de heringevoerde Amstel Gold Race zag ze een streep op de weg aan voor de nishlijn en kreeg ze aanvankelijk de vierde plek, maar op de finishfoto was geen verschil te zien en werd ze gedeeld derde met Katarzyna Niewiadoma. Ze vernam dit bericht echter
pas na de podiumhuldiging.
Annemiek werd vervolgens vijfde in ‘Dwars door Vlaanderen’,
kwam ten val in de ‘Ronde van Vlaanderen’, maar werd alsnog derde, achter het Boels-duo Anna van der Breggen en Amy Pieters.
Op 25 september in 2018 verdedigde ze haar wereldtitel met succes: ze won met een halve minuut voorsprong op Van der Breggen en zelfs anderhalve minuut op Van Dijk; een volledig Nederlands podium,
terwijl ze die ochtend nog flauw viel bij een dopingcontrole.
Maar bij een val vroeg op het WK in 2018 liep ze
een breuk op in haar knie. Als gevolg van de blessure moest ze wekenlang rust houden, ze zou pas na zes maanden op haar oude niveau zijn.
De Italiaanse Elisa Longo Borghini noemde haar zelfs 'buitenaards': "When Annemiek went, everybody was like: the alien has gone, now the race for the human beings begins."

In de Giro Rosa in 2020
brak ze haar pols bij een val in de zevende etappe, ze viel daardoor uit.
Tijdens de Mixed Relay in Wollongong te Australië in 2022 kreeg Annemiek bij een keiharde val vlak na het startpodium
een breukje in haar elleboog. Drie dagen later werd beslist dat ze toch het WK zou rijden. Door een ongekende demarrage aan het slot wist zij voor de tweede keer de wereldtitel op haar naam te zetten.

U raadt het al: Annemiek van Vleuten

zondag 14 augustus 2022

Tocht naar het strand

Tocht naar het strand

wij stapten uit bij een zwarte dijk
keken uit op een grote massa
die leek te bewegen

wij gingen de massa beklimmen
het oppervlak was glad
leek wel wat op drop

toen wij eindelijk boven waren
zagen wij hoe groot het was
hoe dichtbij de beweeglijke randen

deinden mee met de randen
maar durfden niet naar beneden
bang voor een verpletterende glijpartij

in de verte zagen we het strand
onbereikbaar voor de dromer in ons
weer begon de zwarte massa te bewegen

toen we eindelijk beneden waren
zagen we dat een dropachtige massa
zich dreigend naar ons overboog

klaar om deze mensachtige wezens
op te slurpen met een gorgelend geluid
dat echode op het verlaten strand.
 

dinsdag 9 augustus 2022

Zingende Zaag

Zingende Zaag

in de installatie was een gravure gemaakt
op die gravure kon men een zaag zetten:
zing zang, zing zang, klonk de zaag
de piano begon te spelen
een zangeres verscheen
negentiende eeuws gekleed
met een lange japon
zij klonk een beetje beverig
wat goed paste bij de zingende zaag.

hij zaagde maar door:
zing heen (voorwaarts)
zang terug (achterwaarts)
toen zag hij het einde naderen
een holte dook op onder de zaag
of moet ik zeggen een zwart gat…

het pianospel eindigde in een geluid
dat klonk als pling, pling, pling
(steeds zachter).
De zangeres verdween in de mist.

zondag 24 juli 2022

Dichters blauw

Dichters blauw

Onlangs reed ik van Markelo naar Laren
meende dat ik een blauwe tuin ontdekte
maar omdat ik haast had negeerde ik die tuin.

Onlangs reed ik opnieuw van Laren naar Markelo
en naderde de blauwe tuin die tot mijn verrassing
vooral gemêleerd en rood was geworden
vooral tot mijn diepe teleurstelling.

Ik voelde dat het blauw van de dichter
speciaal in mijn hersenen zat
het blauw dat ook de kleur was van
het geweven vestje van de tuinierster
alsmede die van mijn elektrische fiets
een benadering van hemelsblauw
Hexameter kleur 0384A6 in RGB
al zal niemand dat interesseren.

Mogelijk hebt u meer belangstelling
voor de hersenen van Guido Gezelle
die met een gewicht van 1674 gram
passen in het rijtje van hoogbegaafde mannen
als Lord Byron, Thackeray, Wagner of Schubert.

Mogelijk wist u niet dat Gezelle’s hersenen
verloren gingen tijdens een brand, ik vermoed
dat ze verdampten in een wit dat neigde naar blauw.



maandag 20 juni 2022

Achterhoekse treinen

Achterhoekse treinen

op het aardappel perceel van Lieftink
stond ik ondergronds te kijken
naar Achterhoekse treinen
die in een file stonden:
blauw en geel en soms donkerrood
en dan plotseling weer doorreden
ik sloop door de ruimte
achter de controleur langs
kwam wat later boven de grond
waar ik uitkeek op het einde
van het station: een hoge ruimte
met veel glas en rookkanalen
in de weerspiegeling stond
een grote fabriek uit Eindhoven
die een vreemd geluid maakte
daar maakten ze die treinen, lange
vehikels met passagiers erin
allemaal Achterhoekers
hun monden stonden allemaal
scheef alsof ze iets zeiden
dat alleen een Achterhoeker
verstaan kan: een knauwende zin.

zondag 5 juni 2022

Noordink

Noordink

sloeg de Ruurloseweg af,
richting Noordink
een wit bord met zwarte letters
wat hier een gehucht betekent
maakte een proefrit langs een oude schuur
met een rood pannendak bijna tot de grond
zag een erf waar een oude langharige man stond
dat was Wim Ruesink van het ‘Laege Dak’
volgens de garagehouder
een simpele ziel die zich kapot werkte
op de boerderij van zijn vader
die altijd klompen droeg, ook in de auto
waardoor hij elk jaar een nieuwe
koppeling moest laten monteren
op de vraag van de garagist of hij ook
pantoffels had in plaats van klompen
antwoordde hij met een grauwe snauw
waar hij zich mee bemoeide
zo verging het 'Wimken' Ruesink
een simpele ziel die werkte voor niks
op de boerderij van zijn vader
een brute man uit het gehucht
Noordink.

Eindexamen voor dichters

Eindexamen voor dichters

het speelde zich af in een
trapeziumvormige ruimte, ik
liep naar waar het nauw was
(in de scherpste hoek)
tegenover mij zat een examinator
tussen een rij welwillende mannen
(waarom zijn het altijd mannen)
mij werd een vraag gesteld over een rij planten
of ik die zo secuur mogelijk wilde knippen
ik deed het en keek er langs
het was niet secuur geknipt…
Piet Gerbrandy keek er ook naar en
zei dat het geen ‘Gerbrandy’ was
toen knipte ik nog eens
ik merkte op dat er een typische
‘Gerbrandytak’ groeide:
180 graden in de omgekeerde richting.
kreeg een kop met koffie of was het chocomel
probeerde het werkstuk dat dik en zwaar was
geworden in te leveren, dat ging niet:
ze namen geen eindexamenwerkstukken in.
intussen had ik ook het boekomslag bewerkt
op de computer, het zag er wel charmant uit.
naast mij dook iemand op met een doos boeken,
die werd ook geweigerd omdat ze te oud waren.
Boeije Jansen, de voomalige boekwinkel eigenaar
kwam kijken naar mijn werkstuk en toen slaagde ik:
eindelijk een examen dat ik met plezier gedaan had!