dinsdag 13 september 2016

Godhelm

Godhelm

mensen die hun hoofd in zo'n helm staken
ervoeren iets bijzonders, soms zelfs God
of een vreemd soort Witte Ruis

die (zo werd hun verteld) kwam van draadjes
die aangesloten waren op een computer
zo zag het er letterlijk uit bij die buitenaardse helm

soms kwam er iemand terug van het experiment
vertelde dat de ruis in haar hoofd verdwenen was
wat ze toch gedaan konden hebben met die helm...

de helft van de deelnemers zei iets bovennatuurlijks
te hebben gevoeld, iemand hoorde stemmetjes,
had hevige hartkloppingen bij het naderen van God

de wetenschappers zeiden dat er niets zat in de helm
dat de draadjes met duct tape vastgekleefd zaten
hoogfrequente trillingen konden niet gevoeld worden

alleen de eigen trillingen op Gods golflengte
als je bij die uitverkorenen hoorde
van Zijn echte volgelingen.

donderdag 8 september 2016

Rosetta

Rosetta

Diep verborgen in mijn computer zit het systeem Rosetta
deze emulgator maakt het mogelijk programma's voor Power PC
te draaien op mijn machine met een Intel processor, ooh
wat een bijna fysieke gruwel was dat destijds in 2006…

Het ruimteschip Rosetta is al tien jaar onderweg naar een komeet
genaamd 67P / Tsjoerjoemov-Gerasimenko, onder haar
hangt de lander Philae, genoemd naar een plaats aan de Nijl
zoals de naam van het moederschip in het oude Egypte.

zij eindigt haar reis in september 2016 als zij
op een bevel uit Darmstadt zal neerstorten op de komeet
en mogelijk ook in een spleet zal liggen zoals Philae
nooit, neen, nooit  zullen wij meer van haar horen…

Diep verborgen in mijn computer zit het systeem Rosetta
"het meest verbazingwekkende systeem dat je nooit zult zien"
volgens Apple Inc. te Cupertino aan de Infinite Loop
'n adres dat een Snow Leopard gebruiker niet zal bezoeken.

als ik deze 'ordinateur' eens zal afdanken kan niemand meer
van de dynamisch binaire krachten van deze emulgator genieten
Rosetta sterft een milde, zachte dood in het digitale geweld van
Big Endians tegen Little Endians in de geest van Jonathan Swift.

Oorlogen ontstonden hoofdzakelijk volgens Swift tussen
de mensen van Blefuscu en de Lilliputters over het feit
of een zacht gekookt ei aan de stompe kant danwel
aan de spitse kant geopend moest worden.

maandag 5 september 2016

Processierups

Processierups

hij zit achter zijn beeldscherm te
overdenken hoe hij dit beest moet vangen
in een strook die om de stam gewikkeld wordt
met het waarschuwende "Pas op!!"

de rups moet een guitig snuitje hebben
behaard zijn en met een brede bek
waarmee hij de zomereik kaalvreet
om dan te verpoppen tot een nachtvlinder

de rups gaat in een processie voort met zijn kaken
de bladeren van de boom te vermalen en
en passant ook de huid van een voorbijganger
met jeuk en bulten te kwellen door zijn beharing

die hem buiten zichzelf doen treden in de pixels
van de breedbeeld monitor die alle informatie toelaat
zelfs dat teken met de tekst: "recycled plastics"
"recycle, recycle, recycle", denkt de eetlezende rups

maar dat is een vleesgeworden ontwerpers fantasie.

woensdag 15 juni 2016

Hyper

Hyper

had hij de eerste hyper?
het was een vreemd moment
eerst kreeg hij een kleurig hoofd
in alle tinten van het spectrum

daarna een wat merkwaardige uitleg
wat hij gezien had in een vreemde stad
vervolgens droop zijn gezicht van
het zweet dat uit zijn haren kroop

hij begreep het niet helemaal
en nam nog een zoet koekje
begon meer vocht te verliezen
hij begreep het niet helemaal

later vernam hij dat het een hyper was
je adem kan ruiken naar aceton,
als het ernstig is kun je flauwvallen…

Bel dan meteen 112.

Vouwfiets

Vouwfiets

De man met de vouwfiets komt binnen,
een model uit de jaren zeventig, een Batavus.
Hij trapt het frame in een vouw,
de glimmende onderdelen vallen eruit.


De man draagt een vechtpet en zijn taal is ook zo:
hij vloekt op de hele kleretrein, omdat hij
een veiligheidsriem niet vast kan krijgen,

die de fiets moet behoeden voor omvallen.

De man heeft een tas bij zich, ik zeg dat hij

al een
geweer heeft, hij pakt het uit en zegt:
"Was het verdomme maar een echte!",
waarop ik hem aankijk en zwijg.

De man draagt een bril met wit montuur.
Als ik hem wijs op een luchtballon,
hoopt hij dat de ballon zal neerstorten,
zijn verdiende loon voor deze inspanning.

Mijn station nadert, ik stap uit en zeg hem gedag.
De man geeft geen antwoord, het is zinloos,
om een term te verzinnen op deze zaterdagmiddag,
gevangen zittend in dat woeste, vernietigende humeur.

Chinees jaar

Chinees jaar

In mijn Chinese jaar komt er een feest
van de Monteur en de Naaister.
Door hun verliefdheid hebben ze
hun taken verwaarloosd en
zijn ze voor straf als sterren aan
weerszijden van de Melkweg
geplaatst, waar ze eenmaal per jaar
elkaar kunnen ontmoeten,
omdat eksters in die nacht een brug vormen.
Oh, die eksters, bling-bling vogels!

Dan volgt de middenherfstpartij
waarin men een picknick houdt
en rijstwijn drinkt, gekruid
met chrysantenbloesem.
Oh, wat word ik hiervan dronken!

Driehonderdvijfenzestig dagen heeft mijn jaar
en alle dagen ben ik straalbezopen.
Oh, jij onbestorven sloerie!

vrijdag 15 april 2016

Rode penseelgebaren

Rode penseelgebaren

Hij keek neer op het plankier 
waar belangrijke dichters uit vele landen
harmonisch gestemd bijeen waren.

Een stem riep of wij wel wisten wat
Frederik de Grote van Pruisen over "De Lust"
geschreven had in de brieven aan Voltaire.

Wij bleven hem het antwoord schuldig,
een ander riep hoe het toch kwam dat
China steeds meer territorium wilde.

Boven de dichters ontvouwde zich
een reusachtig doek waar een penseel
zich met brede, inktrode gebaren uitbreidde.

Wij waren getuige van de poëtische
uitbreiding van de Chinese dichtkunst
tegen de zin in van Frederik de Grote.

Hij hield het liever bij zijn fluitspel
en dat hij begraven zou worden naast
zijn Italiaanse windhondje.