De zeis

 De zeis

De zeis, het magisch wonder tegen gras,
ook tegen het leven dat alsmaar voortduurt.
Bij het slaan tegen bramen verloor hij de 
schroef van de zeis ring die het blad vasthoudt.

Het zeis blad raakte verminkt met scheuren,
in de schuur werkte hij die weg met een slijpsteen
Nu leek het op een maansikkel met deuken, die
niet meer in staat leek de bramen bos te verslaan.

Een bosschage van bramen was de hooikap genaderd,
hij strekte zich uit over dertig meter van noord naar zuid.
Om de bramen uit de grond te trekken had hij zeemleren
handschoenen nodig van het merk Bull-Safe.

Na weken van werken had hij zijn doel bereikt,
geen braam meer te zien, wel een bramen kerkhof.
Verder ging hij met de bestrijding van de Spirea,
een taaie plant die mooie, roze bloemen geeft.

Ook dat leek onafzienbaar, maar het lukte met de 
manke zeis die vaak geslepen werd met de strik.
Tenslotte was er een stronk van de Kardinaalsmuts,
die het begaf onder het geweld van de schop.

Na deze queeste was hij het moe en bestelde
een zitmaaier die na drie maanden kwam, net
voor het winterseizoen aan zou breken. Die bracht
hem een gordelroos die vijf maanden zou bloeien.

Daarna was hij genezen van werken met de zeis
en het getob in zijn paradijselijke Kleindochteren.