Geheim van het dichten

 Geheim van het dichten

de situatie was als volgt:
in een kamer bevond zich een 
glazen beker en een rietje
dat rietje was geknikt en op deze plek
zat een vouw als bij de balg 
van een trekharmonica

dat rietje leidde naar een vrouwenmond
wanneer zij er op blies
verscheen er een boodschap
hoe je moest dichten  

een grote opwinding maakte zich van mij meester:
ik kon haast niet wachten tot het Eerste
Volmaakte Gedicht van mijn hand zou komen

Daarna werd ik wakker.

De zeis

 De zeis

De zeis, het magisch wonder tegen gras,
ook tegen het leven dat alsmaar voortduurt.
Bij het slaan tegen bramen verloor hij de 
schroef van de zeis ring die het blad vasthoudt.

Het zeis blad raakte verminkt met scheuren,
in de schuur werkte hij die weg met een slijpsteen
Nu leek het op een maansikkel met deuken, die
niet meer in staat leek de bramen bos te verslaan.

Een bosschage van bramen was de hooikap genaderd,
hij strekte zich uit over dertig meter van noord naar zuid.
Om de bramen uit de grond te trekken had hij zeemleren
handschoenen nodig van het merk Bull-Safe.

Na weken van werken had hij zijn doel bereikt,
geen braam meer te zien, wel een bramen kerkhof.
Verder ging hij met de bestrijding van de Spirea,
een taaie plant die mooie, roze bloemen geeft.

Ook dat leek onafzienbaar, maar het lukte met de 
manke zeis die vaak geslepen werd met de strik.
Tenslotte was er een stronk van de Kardinaalsmuts,
die het begaf onder het geweld van de schop.

Na deze queeste was hij het moe en bestelde
een zitmaaier die na drie maanden kwam, net
voor het winterseizoen aan zou breken. Die bracht
hem een gordelroos die vijf maanden zou bloeien.

Daarna was hij genezen van werken met de zeis
en het getob in zijn paradijselijke Kleindochteren.

Kunstgeschiedenis studenten

Kunstgeschiedenis studenten

in een hoek van het café zat iemand die beweerde
dat hij een hekel had aan kunstgeschiedenis studenten
temeer omdat ze al een beetje arrivé waren, zo kwam hij
drie studenten tegen en zei “Hallo”, geen antwoord.
Hij keerde zich om en zei nu “Boo”, dat maakte indruk,
want toen hij nog eens langskwam zeiden ze:
Twaalf, Dertien, Veertien
Vijftien, Zestien, Zeventien.
Ze kenden hun klassieken.

'Boo, forever' werd gemaakt door Richard Brautigan 

Eilandgevoel

Eilandgevoel

    hij wil niet naar een eiland
om daar gevoelige verzen te maken
    hij wil niet naar een eiland
om daar te genieten van autoloze dagen
    hij wil niet naar een eiland
om daar te luisteren naar popconcerten
    hij wil niet naar een eiland
om daar de zon in de zee te zien zakken
    hij wil niet naar een eiland
om daar dronken te worden in een café (hoewel…)
    hij wil niet naar een eiland
omdat hij wil ontsnappen naar het vaste land
    hij wil niet naar een eiland
om daar steeds rondjes te fietsen of wandelen
    hij wil niet naar een eiland
om daar de veerboot heen en weer te zien varen
    hij wil niet naar een eiland
om maar steeds de actuele waterhoogten te zien
    hij wil niet naar een eiland
om daar de vuurtoren te zien branden
    hij wil niet naar een eiland
om daar onsterfelijk te worden
    hij wil niet naar een eiland
laat hem hier maar zitten.

Stekelbaars

Stekelbaars
milieumaatregelen in 1919 zoals opgesteld door  
de Gezondheidscommissie in Lochem in de
voorwaarden voor het reinigen van afvalwater
van de jamfabriek in Neede 

…dat een stekelbaars in 
een halve liter gezuiverd
afvalwater nadat het door
schudden in een ruime fles
met lucht is verzadigd
bij 16 graden Celsius
binnen een uur tijds
niet mag sterven of
duidelijke tekenen van
vergiftiging vertoonen…

Zingende krankzinnige

Zingende krankzinnige 

Heden nacht van 2-4 uur 

(waarschijnlijk nog langer) 

heeft een krankzinnige, luid zingend 

en schreeuwend Deventer doorkruist. 

Aangezien dezelfde krankzinnige 

gistermorgen om 7 uur in onze 

fabriek werd aangetroffen en zondag 

laatstleden ook op het terrein 



van de fabriek gezien is, houden wij 

het niet voor ongevaarlijk, 

met het oog op brandstichting, 

al is het ook per ongeluk, 

een dergelijke ongelukkige 

vrij rond te laten lopen. 

U zou ons ten zeerste verplichten, 

wanneer de politie 

er zorg voor kon dragen dat 

de man ’s nachts thuis bleef. 

Hij scheen het volgende 

gezongen te hebben: 



Aardbeziën met frambozen, 

Aardbeziën met frambozen!! 

Glazen pondspotten 

Stenen pondspotten!! 

met blikversluiting 

met capsuleversluiting!! 

te koop in de Stegemanfabriek 

van het Overijssels Deventer!!

'Guilty pleasure'

'Guilty pleasure'

vaak kom ik ’s nachts tot leven
als ik merk dat ik naar het toilet moet
maar het duurt even voordat het zo ver is

als de drukkende boodschap gedaan is
ga ik verder naar de keuken waar ook
de tv staat, het is rond kwart voor vijf

het ogenblik van mijn ‘guilty pleasure’
de aflevering van Car SOS met de personen
Tim en Fuzz die op zoek gaan naar

een personenwagen die al lang
niet meer de weg op is geweest
door een ziekte of een aanslag

de auto is op sterven na dood
er hebben muizen in gezeten
of hij is verteerd door houtworm

het moment van restauratie hoe het
afgebroken lichaam weer tot leven komt
er schuilt iets in van pure poëzie

of zoals de meestermonteur Fuzz zegt:
“ik hou zo van de geur van versnellingsbakolie”
terwijl hij olijk kijkt van onder zijn sleetse wollen muts

tenslotte staat de wagen weer te blinken
bij een kasteel uit oude Engelse tijden
in het bewonderende gevolg van de man 

die lijdt aan bij voorbeeld de ziekte van Parkinson 
of verminkt is door een bijtende vloeistof in zijn gezicht
waardoor hij nog maar met éen oog kan zien

dat hij de Car SOS contact sleutel krijgt
om weer plezier te hebben in zijn leven:
de Dichtkunst is een Schone Zaak.