Supernova

Supernova

de zon ontploft verblindend
noodgedwongen stop ik om
zijn ondergang af te wachten
stap uit om foto's te maken
de straat is vervuld van kermislawaai
versierd met smiley-zonnebloemen
in de zoeker heb ik zon en bloem op één lijn
de smiley heeft een stralende halo
de straat staat in een onwerkelijk licht
dronken mensen werpen lange schaduwen
en gooien met bekers vol bier
ik rij voorzichtig verder langs de feesttent
die de andere weghelft verspert
en draai het portierraam dicht
voordat het nat naar binnen gutst

...en Hij zeide: "Ziet, ik maak alle dingen nieuw"
zo zal de jongste dag zijn in Halle
niet eerder zag ik zo'n waanzinnig licht
zelfs in de blik van de mensen
lag de flits van een supernova.

'Supernova' werd afgedrukt in 'Op Ruwe Planken', jaargang 13, nr. 1
van de vakgroep Nederlands aan de Radboud Universiteit Nijmegen. 

Bredevoort 1963

Bredevoort 1963

de winter is zeer streng in 1963
gymnastiek is vandaag niet waar die hoort
maar op de gracht in Bredevoort

we trekken als bikkels een baantje
we houden een sprintwedstrijd
en schaatsend vergeten we de ijstijd

in Bredevoort zit iedereen binnen
men huivert om buiten te zijn
of ooit een boekwinkel te beginnen

de stad is stil en uitgestorven
alleen het gekras van onze schaatsen
horen wij zelf ergens weerkaatsen

verkleumd komen wij terug op school
van dit vernikkelende gymnastiekuur
en ontdooien pas bij het smidsvuur

wij: van den Berg, Demkes, van Dieren
de Mos, Obbink, Radstaak, te Slaa
metaalbewerkers van klas 3A

na 1963 zijn wij niet meer gehoord
op het ijs van de gracht in Bredevoort
de winters werden steeds zachter

de poolkappen smolten weg
de woestijn rukte op naar het noorden
stuifzand bedekte onze woorden

de stad lijkt te liggen in de Kalahari
de inwoners zitten opnieuw binnen
te browsen op hun laptops met Safari.

Spiegelreflex

Spiegelreflex

tijdens een wandeling in Ierland
valt mijn Ricoh in het natte veen
de lens kijkt mij nog even hulpeloos aan
dan zakt het oog door de heide heen
ik pak hem op in een reflex en zie tegelijkertijd
dat de veenlaag om mij heen deint
mijn nekharen gaan overeind
mijn ziel wordt opeens van rubber
maak dat ik wegkom uit deze blubber

tijdens een wandeling in schemerig Wit-Rusland
valt mijn Ricoh op de harde grond
als ik hem opraap zie ik in een reflex
de put waarin ik had kunnen vallen
de camera heeft een flinke buts
net als die in mijn vertrouwen
op de slordige Publieke Werken
van dit land naast Litouwen

mijn Ricoh camera kijkt mij dof aan
het lot heeft ons aaneengesmeed
samen in onbruik op een digitale planeet.

Hola

Hola

Later begreep ik dat het Spaans is voor 'hallo'
maar toen sierde de naam een frisgroene machine
vervaardigd door Hoopman Landbouwwerktuigen te Ijzerlo
het was de tijd van vliegende schotels en ufo's
en deze machine had dezelfde looks
de schijf onder een hoek van ± 45 graden
deed iets dat je alleen maar kon raden
achter het apparaat verscheen een keurige rij
blozende knollen ontdaan van hun loof
het was een mechanisch wereldwonder
nooit hoefde je meer knollen te plukken
met koude blote handen:
altijd in november,
altijd in de regen,
altijd in Ijzerlo.

Fujifilm

Fujifilm

in Regensburg schoot ik mijn eerste Fujifilm van 350 x 240 pixels
een lichtreclame op een zuil toont beverig in rood de tekst:
*** 22.5.04 *** 9.19.pm *** Ein schoenes Wochenende wuenscht ihnen das Team des BR-Studios Ostbayern ***
heimelijk vond ik het een meesterwerk.

Camera loopt

Camera loopt

de westenwind gaat mee op de fiets
net als de stekend felle avondzon
die een gebruinde passant verblindt
gejaagd in de tegenwind door iets.

naast mij hoor ik een neuriën
een oudere vrouw in witte broek
gaat mij gemakkelijk voorbij met kuiten
in elektrisch ondersteunde kousen.

weer word ik ingehaald
nu door een paartje op een brommer
op de verkeersdrempel hikt het geluid
het meisje achterop zakt nog schever.

het jongetje valt van zijn fiets
de moeder troost het met de woorden:
"Oh, wat een zoute tranen proef ik!!"
gesproken uit een sensuele mond.

een magere gepensioneerde
passeert mij op een oude racefiets
zijn pezige dunne onderdanen
doen denken aan paardenbenen.

het fietsenrek staat bij een portiek
slordige parkeerders worden geweerd
met een pictogram op de stoep:
streng verboden voor rijwielen.

bij het suizen van noppenbanden
ga ik opzij voor een mountainbiker
de bergen zijn hier slechts heuvels
zijn bolletjestrui lijkt nogal overdreven.

een oud echtpaar kijkt ingespannen
maar elk vanaf een ander standpunt
naar de bosrand en de vossenburcht
die daar verborgen schijnt te zitten.

het knerpend grint op het tuinpad
doet de buizerd wegvliegen
mijn hoofd draait met de vogel mee
mijn camera, die altijd loopt.

Drama

Drama

(camera steil omhoog gericht)
een smalle voetgangersbrug
in de nevel van een Russische stad
enkele pijlers zijn in restauratie

(camera met hoger standpunt)
een baardige oude man komt aanlopen
hij draagt een tas vol paperassen
en schreeuwt aldoor verwensingen

(camera zoomt in, volgt zijn bewegingen)
een waterige zon komt door de mist
de oude man wordt een silhouet
een stralenkrans omringt hem

(camera staat stil, maar trilt)
de man legt een touw om zijn nek
balt nog eens zijn vuist
pakt zijn aktentas en springt

(buiten beeld van de camera)
de aktentas valt in de diepte
het lichaam slingert heen en weer
telkens een brugpijler rakend

(camera zoomt nog eens in)
in het betongaas rond de brugpijler
zijn de beeltenis van Maria
en haar attributen bevestigd

de oude man is Solzjenitsyn
langzaam houdt het slingeren op
ver onder hem dwarrelen paperassen
(camera zoomt uit en draait weg).