vrijdag 23 oktober 2009

Stijlcorrector

Stijlcorrector

Gezocht: een stijlcorrector
nieuwsgierig klik ik op de hyperlink
die smakt mij in het bedrijf AB
dat vraagt behendigheid met SGML

Stijl Groeit Met Lezen vertaal ik deze afko
ik hyper verder in het Engelse jargon
het blijkt een metataal voor tekstopmaak
gesproken tussen tags, onhoorbaar

in het bedrijf AB aan het Twentekanaal
zou ik het rode potlood wild hanteren
de boel tiranniseren met verboden
op uitdrukkingen als: 'zegmaar'

ik zou op handen worden gedragen
de ene hand in eigen boezem
de andere hoog geheven
de taal zou weer gaan glanzen
zoals mijn glimmende laarzen

vooralsnog sta ik aan de wallekant
en mopper met Antonin Artaud:
"Ik heb een hekel aan stijl,
maar ik merk altijd als ik schrijf
dat ik stijl bedrijf".

maandag 17 augustus 2009

Diehard



Diehard

hij lijkt op een diapositief
van wijlen Roy Orbison
zijn geel geverfde haar zit
gefixeerd op zijn tanige hoofd
twee glimmende horloges
aan polsen die een mondharmonica
doen kermen in de microfoon.

hij zingt met schorre stem
een onverstaanbaar lied
daarbij langzaam bewegend
op de manier van Dave Berry
tot slot steekt hij een sigaret op
hij blaast de rook verachtelijk uit
en beent dan weg van het podium.

de 'diehard' trekt al lang van Drees
maar ook nog steeds van leer
waarin zijn magere benen steken
op voeten in cowboy laarzen
ergens in Rock & Roll-land.



woensdag 22 juli 2009

Indian


Indian

ooit wist ik veel over Indianenstammen
at pemmican op mijn boterhammen
mijn wapens waren pijl en boog
en een tomahawk die er niet om loog.

het Indianenleven leek me erg mooi
een Indian kende ik alleen van het logo
krulletters in de trotse kop met verentooi
op een speelgoedversie van Schuco.

ik krab op mijn scalp met dunnend haar
terwijl ik binnenkort alweer verjaar
ik zie het met gemengde gevoelens aan
als minder fortuinlijke blanke Indiaan.

rijden met een Indian in deze eeuw
kan leiden tot een luide lange geeuw
al die verkeersdrempels en flitspalen
die goedbedoeld je tempo laten dalen.

het liefst wil je er snel tussenuit
de wijde verre horizon tegemoet
alleen jij en je glanzende Indian
en je boterhammen met pemmican.

donderdag 16 juli 2009

'Böhmerland'

'Böhmerland'

op de zandweg komt een motorfiets luid voorbij:
hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof,
daar gaan vader, moeder en kind blij op een rij
de handen van vader gaan schuil in een mof

ik heb van slechts weinig dingen verstand
maar weet onmiddellijk: dat is een 'Böhmerland'
vanwege de kleurstelling in okergeel en rood
waarin fabrikant Liebisch hem destijds aanbood

wat beweegt een huisvader in tweeduizendnegen
om zijn gezin bloot te stellen aan wind en regen
is het een ontsnapping uit het hier en heden
een reis naar het verleden en misschien Bohemen?

naar de bestemming kan ik slechts gissen
van deze familie in de Achterhoekse coulissen
op een zomeravond met zwaar geurende vlier
die doet verlangen naar koud Pilsener bier

op de zandweg rijdt een monument uit de historie
model 'Langtouren' uit 1928 had een zetel voor drie
het jaar dat Hitler er twee in de Rijksdag verloor
diens woede groeide en hij zette zijn plannen door

tenslotte maakte generaal Schell een einde
aan de bouw van deze motorfiets in Schönlinde
zijn 'Wehrmacht' had oorlogsmachines nodig
het drie meter lange voertuig werd overbodig

hij meldde dit aan de besnorde dictator
met klakkende laarzen: hakkeplof, hakkeplof,
de 'Böhmerland' werd uiteindelijk triomfator
die knalt hier vrolijk verder door zand en stof

hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof.

woensdag 15 juli 2009

MotoGP

MotoGP

45 minuten of 26 ronden racen
op een hele rij raar gebogen paperclips
van asfalt over de hele wereld neergelegd
met een jetlag in een andere tijdzone
soms tegen de klok in rijdend
maar altijd tégen die klok strijdend

oordoppen in, neuspleister bij verkoudheid
iets tussen je tanden tegen het trillen
protector in het pak voor je ruggewervels
kneesliders met klittenband vastgezet
om de rubberstrepen weg te gummen
die je overal smeerde op het wegdek

aan boord is altijd Murphy met zijn Wet:
"Alles dat mis kan gaan zal mis gaan":
te weinig grip: je kon het niet bijsloffen
te weinig power: je ziet het machteloos aan
te weinig talent: je wordt op een ronde gezet
te weinig benzine: de finish niet meer halen

en dan nog die domme motorpech
de keren dat je er hard af bent gegaan
en je geslagen wegloopt van je machine
of opgelapt moet worden in de 'Clinica Mobile'
met schroeven, pinnen en stalen platen
maakt dokter Costa je weer het mannetje
dat zijn verlies niet kan verdragen
en daarom over de hele aarde reist
om op die wereldtitel te jagen

het raadselachtige is waarom ik dit op tv
telkens opnieuw wil zien vanaf mijn canapé
deze Soap van machines en mensen
die zich geen ánder leven wensen.

dinsdag 14 juli 2009

Emotie

Emotie

            Draaiend aan het gashandle gedenk ik Jan Hanlo
en de tractor die plotseling vòòr hem was afgeslagen
Jan overleefde de botsing slechts enkele dagen
zijn Vincent Rapide rijdt nog steeds rond

            Opschakelend denk ik aan Lawrence of Arabia
hij overleefde de woestijn en opstandelingen
maar kwam ergens op een landweg in Engeland
op zijn Brough Superior voorgoed tot stilstand

            Plat liggend op de tank denk ik aan Hans Verhagen
zijn 'Rozen en Motoren' heb ik op een Ducati
met een Photoshoppenseel rijkelijk besproeid
en naderhand heel zorgvuldig bijgesnoeid

            Hard remmend denk ik aan Herman Brusselmans
en zijn wilde leven op een Buell in België
waar meisjes grotere borsten hebben dan jongens
althans volgens hemzelf in zijn gedichten

            Benzine ruikend denk ik aan Jan H. de Groot
die met zijn BSA en broer een motorrit maakte
over een beestachtig slechte weg in Drenthe
bezongen in de bundel 'Botsing'

            Op kop liggend denk ik aan Rutger Kopland
de dichter houdt het niet droog in september
bij jonge slaplantjes in vochtige bedjes

            ik wel, ik ben daar werkelijk hard in

            Maar als er een krijsende viertakt
langs mij komt razen op een circuit
dan word ik bevangen door Emotie.

maandag 13 juli 2009

Xtra Raptor

Xtra Raptor

we wanen ons in de Sixtijnse Kapel
van een andere Michel Angelo:
de Braziliaan Miguel Angel Galluzzi

zijn kunstwerk is de Cagiva Xtra Raptor
in deze winkel van 'Motoport' te bewonderen
gepoetst wachtend op een volgende eigenaar

het roofdier staat doodstil op de betegelde vloer
aan zijn neus hangt een prijskaartje te kwijnen
ineens te voldoen of in eindeloze termijnen

zijn snuit steekt ver naar voren in de showroom
eronder de bek die hapt naar prooi en lucht
voor de brute V-Twin in deze streetfighter

de driehoekige toerenteller zit geklemd
tussen twee voelhorens van carbonfiber
die over het Tommaselli-stuur liggen

de kont van koolstofvezel voelt hard aan
het zadel is zacht maar met diezelfde uitdrukking
van bovenmenselijk zichzelf herstellend weefsel

wat niet gezegd kan worden van de ongelukkige
die zichzelf op dit roofdier overschat heeft
een willige prooi werd voor de asfaltgieren

die klauwen in het adrenalinerijke vlees
dat te zwak bleek voor het controleren
van zoveel koppel en paardenkrachten

uit de fabriek van Giovanni Castiglioni in Varese
die daaruit de merknaam CAGIVA dichtte.