'La Cucaracha'

'La Cucaracha'

deskundigen zeggen:
het lichaam is naïef
wanneer het een ziekteverwekker
niet herkent door afweerstoffen
aan te maken voor de strijd

hoe zit dat met de kinderlijke ziel
wat doet die tegen indringers
kan deze antilichamen aanmaken
tegen boze verdorven geesten?

het lichaam was naïef
toen het 'La Cucaracha' zong
het had nog nooit een kakkerlak gezien
laat staan een Mexicaan

de griepprik in november
is dit jaar gedrenkt in mescal
de dokter draagt een sombrero
boven sterk ingevallen wangen
en diep liggende oogkassen

het lichaam is misschien naïef
als het de kakkerlakken niet herkent
die massaal willen binnendringen
om de zaak voorgoed over te nemen

de ziel ontsnapt op tijd en neuriet kinderlijk:
"La Cucaracha, La Cucaracha,
ze gooiden hem een dode hond na".

Stijlcorrector

Stijlcorrector

Gezocht: een stijlcorrector
nieuwsgierig klik ik op de hyperlink
die smakt mij in het bedrijf AB
dat vraagt behendigheid met SGML

Stijl Groeit Met Lezen vertaal ik deze afko
ik hyper verder in het Engelse jargon
het blijkt een metataal voor tekstopmaak
gesproken tussen tags, onhoorbaar

in het bedrijf AB aan het Twentekanaal
zou ik het rode potlood wild hanteren
de boel tiranniseren met verboden
op uitdrukkingen als: 'zegmaar'

ik zou op handen worden gedragen
de ene hand in eigen boezem
de andere hoog geheven
de taal zou weer gaan glanzen
zoals mijn glimmende laarzen

vooralsnog sta ik aan de wallekant
en mopper met Antonin Artaud:
"Ik heb een hekel aan stijl,
maar ik merk altijd als ik schrijf
dat ik stijl bedrijf".

Diehard

Diehard

hij lijkt op een diapositief

van wijlen Roy Orbison

zijn geel geverfde haar zit

gefixeerd op zijn tanige hoofd

twee glimmende horloges

aan polsen die een mondharmonica

doen kermen in de microfoon.

hij zingt met schorre stem

een onverstaanbaar lied

daarbij langzaam bewegend

op de manier van Dave Berry

tot slot steekt hij een sigaret op

hij blaast de rook verachtelijk uit

en beent dan weg van het podium.

de 'diehard' trekt al lang van Drees

maar ook nog steeds van leer

waarin zijn magere benen steken

op voeten in cowboy laarzen

ergens in Rock & Roll-land.

Indian

Indian

ooit wist ik veel over Indianenstammen
at pemmican op mijn boterhammen
mijn wapens waren pijl en boog
en een tomahawk die er niet om loog.

het Indianenleven leek me erg mooi
een Indian kende ik alleen van het logo
krulletters in de trotse kop met verentooi
op een speelgoedversie van Schuco.

ik krab op mijn scalp met dunnend haar
terwijl ik binnenkort alweer verjaar
ik zie het met gemengde gevoelens aan
als minder fortuinlijke blanke Indiaan.

rijden met een Indian in deze eeuw
kan leiden tot een luide lange geeuw
al die verkeersdrempels en flitspalen
die goedbedoeld je tempo laten dalen.

het liefst wil je er snel tussenuit
de wijde verre horizon tegemoet
alleen jij en je glanzende Indian
en je boterhammen met pemmican.

'Böhmerland'

'Böhmerland'

op de zandweg komt een motorfiets luid voorbij:
hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof,
daar gaan vader, moeder en kind blij op een rij
de handen van vader gaan schuil in een mof

ik heb van slechts weinig dingen verstand
maar weet onmiddellijk: dat is een 'Böhmerland'
vanwege de kleurstelling in okergeel en rood
waarin fabrikant Liebisch hem destijds aanbood

wat beweegt een huisvader in tweeduizendnegen
om zijn gezin bloot te stellen aan wind en regen
is het een ontsnapping uit het hier en heden
een reis naar het verleden en misschien Bohemen?

naar de bestemming kan ik slechts gissen
van deze familie in de Achterhoekse coulissen
op een zomeravond met zwaar geurende vlier
die doet verlangen naar koud Pilsener bier

op de zandweg rijdt een monument uit de historie
model 'Langtouren' uit 1928 had een zetel voor drie
het jaar dat Hitler er twee in de Rijksdag verloor
diens woede groeide en hij zette zijn plannen door

tenslotte maakte generaal Schell een einde
aan de bouw van deze motorfiets in Schönlinde
zijn 'Wehrmacht' had oorlogsmachines nodig
het drie meter lange voertuig werd overbodig

hij meldde dit aan de besnorde dictator
met klakkende laarzen: hakkeplof, hakkeplof,
de 'Böhmerland' werd uiteindelijk triomfator
die knalt hier vrolijk verder door zand en stof

hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof, hakkeplof.

MotoGP

MotoGP

45 minuten of 26 ronden racen
op een hele rij raar gebogen paperclips
van asfalt over de hele wereld neergelegd
met een jetlag in een andere tijdzone
soms tegen de klok in rijdend
maar altijd tégen die klok strijdend

oordoppen in, neuspleister bij verkoudheid
iets tussen je tanden tegen het trillen
protector in het pak voor je ruggewervels
kneesliders met klittenband vastgezet
om de rubberstrepen weg te gummen
die je overal smeerde op het wegdek

aan boord is altijd Murphy met zijn Wet:
"Alles dat mis kan gaan zal mis gaan":
te weinig grip: je kon het niet bijsloffen
te weinig power: je ziet het machteloos aan
te weinig talent: je wordt op een ronde gezet
te weinig benzine: de finish niet meer halen

en dan nog die domme motorpech
de keren dat je er hard af bent gegaan
en je geslagen wegloopt van je machine
of opgelapt moet worden in de 'Clinica Mobile'
met schroeven, pinnen en stalen platen
maakt dokter Costa je weer het mannetje
dat zijn verlies niet kan verdragen
en daarom over de hele aarde reist
om op die wereldtitel te jagen

het raadselachtige is waarom ik dit op tv
telkens opnieuw wil zien vanaf mijn canapé
deze Soap van machines en mensen
die zich geen ánder leven wensen.

Emotie

Emotie

            Draaiend aan het gashandle gedenk ik Jan Hanlo
en de tractor die plotseling vòòr hem was afgeslagen
Jan overleefde de botsing slechts enkele dagen
zijn Vincent Rapide rijdt nog steeds rond

            Opschakelend denk ik aan Lawrence of Arabia
hij overleefde de woestijn en opstandelingen
maar kwam ergens op een landweg in Engeland
op zijn Brough Superior voorgoed tot stilstand

            Plat liggend op de tank denk ik aan Hans Verhagen
zijn 'Rozen en Motoren' heb ik op een Ducati
met een Photoshoppenseel rijkelijk besproeid
en naderhand heel zorgvuldig bijgesnoeid

            Hard remmend denk ik aan Herman Brusselmans
en zijn wilde leven op een Buell in België
waar meisjes grotere borsten hebben dan jongens
althans volgens hemzelf in zijn gedichten

            Benzine ruikend denk ik aan Jan H. de Groot
die met zijn BSA en broer een motorrit maakte
over een beestachtig slechte weg in Drenthe
bezongen in de bundel 'Botsing'

            Op kop liggend denk ik aan Rutger Kopland
de dichter houdt het niet droog in september
bij jonge slaplantjes in vochtige bedjes

            ik wel, ik ben daar werkelijk hard in

            Maar als er een krijsende viertakt
langs mij komt razen op een circuit
dan word ik bevangen door Emotie.