Poging tot portret

Poging tot portret



op het Raderblad A,

no. 5, bijvoegsel van

'Het Nieuwe Modeblad'

gedateerd 1 maart 1947

heeft de heer G. Voskamp

het gewaagd een portret 

van deze patient te maken.



 wij zien een dikkige jongen

met een rechthoekig en een 

trapeziumvormig oog, aan

weerskanten zitten gelijke oren

de helften van een zeshoek



hij oogt een beetje bleu

maar dat kan ook niet anders

hij heeft namelijk net een operatie

aan zijn 'schrompelgalblaas' doorstaan

de pijlrichtingen over zijn buik

geven dat nauwkeurig aan:


zij hebben de woorden:


achtergrond,

draadrichting,

middenvoor,

vouwlijn,

plooi,

naad,

rillijn,

stiklijn,

waarmee de zaak

na twee uur gedicht werd.

Trifonius Zonnebloem

Trifonius Zonnebloem

Hergé kwam op de voornaam Tryphon toen hij in de
buurt van Bosvoorde een uithang-bord van een
timmerman zag met de naam Tryphon Beckaert erop.
Hij vond die voornaam grappig en nam hem over.
Hergé ging op zoek naar een voor hem eveneens bizar
klinkende achternaam en probeerde daarvoor diverse
Franse bloemennamen uit.
Uiteindelijk koos hij voor Tournesol: in het 
Nederlands Zonnebloem.
Het uiterlijk van Zonnebloem is gebaseerd op dat
van professor Auguste Piccard.
Maar niet wat de lengte betreft, want Piccard was
lang en professor Zonnebloem is klein van stuk.
De hardhorendheid van Zonnebloem is geïnspireerd op
Paul Eydt alias Paul Hythe een schoolkameraad van
Hergé die een beetje doof was.
Hergé kwam hem weer tegen bij de krant Le Vingtième
Siècle.
Hergé vond hem erg grappig.
Ook Eydt vertoonde uiterlijke overeenkomsten met
professor Zonnebloem.
Hij droeg een rond brilletje had een snor en was kaal.

Stille Omgang

Stille Omgang



toen wij de pastoor achterna
liepen bij de viering van de
Stille Omgang, wij met onze

vrome gezichten uit sporen

viltstiften die we moesten
grimassen bij het portret
maken door een befaamd
kunstenaar die ons
verafschuwde en het liefst
ons, via zijn pennetje,

dat braaksel zou laten opeten
van de stervende man
(inclusief de heilige hostie)

in de Kalverstraat van 15
maart 1345 te Amsterdam.

Hoofdwond

Hoofdwond



werd verpleegd door een zuster
hij zag er akelig uit
zijn ogen waren gezwollen
op zijn wangen zaten krassen
zijn neus in het verband
zijn mond was zwaar beschadigd
maar het was zijn eigen schuld
doordat de klaphamer zo goed
werkte dat zijn kop er aan ging  

 

in een geweldige klap
verdwenen zijn goede voornemens
het een beetje kalmer aan te doen
minder vuurwerk te kopen
minder harde klappen
minder van dit alles

Chefkok

Chefkok



op het grote
carnaval

bakte hij er 

weinig van

de kokslepel
bungelde

aan zijn hand

het gezelschap

leek hem kwaad:

hoe kon hij dit

verpesten...

een bruin
charmant
gebakje 

dat smaakte naar ---

bemesten

Vergadering

Vergadering


het is een geheime vergadering

de luiken zijn geblindeerd

op de tafel ligt een gedeeltelijk

zwart gemaakte tekening van een

land in het oosten: Oekraïne

in het zwart zitten de Russen

te wachten op het signaal om op
te rukken naar het westen en de

zo gehate fascisten te bestrijden

ze weten niet dat ze worden gade

geslagen door een kaalkoppige

commissie die collectief zijn hand

houdt op de zwarte verf knop om een

helderrode verfbom af te vuren op de

waarschijnlijk wrakke linies die de

vaderlandslievende Oekraïners

bedreigen...

Kopwerker

Kopwerker


sindsdien was hij verbonden met

alles in de wereld, zelfs met een

eenvoudige spriet antenne


viste hij nog de informatie op die

voor hem van belang kon zijn

via de ingewikkelde circuits


in zijn brein die ervoor zorgden

dat ook zijn ogen verschillend

stonden, altijd opengesperd.


met zijn mond slokte hij alles op

en zond het uit via zijn oren

die digitaal functioneerden
.

verder was het een keurig geklede

man in kolbert met stropdas, hij

sprak met een licht twents accent
.

je zou hem zo voorbij lopen als

hij niet dat platte hoofd had

met die doorzichtige schedel.