Desmosedici

Desmosedici

ik heb vier titanium kleppen
in vier aluminium koppen
vier maal vier is zestien
in het Italiaans sedici

ik heb vier desmokoppen
zo wilde het mijn Schepper
vier gekoelde waterhoofden
elk een zogenaamde vierklepper

ik haal door vier kleppen adem
en blaas door vier kleppen uit
het geeft mij geweldige krachten
ik schiet als een raket vooruit

het openen en sluiten gaat wat komisch
mijn Schepper noemt dat desmodromisch
een aantal geharde stalen nokken
voorkomt ernstige kleppenbrokken

de herrie in mijn hoofden
het oorverdovende kabaal
bezorgt mij een zware migraine
de decibels slaan uit de schaal

ik heb vier desmodromische koppen
hiermee ben ik bijna niet te kloppen
de technische naam voor mijn tronie
moet luiden: Ducati D RR Desmosedici.

Mr. Tamburini

Mr. Tamburini

God schiep Hemel en Aarde
maar Massimo Tamburini ontwierp de Paso
volmaakte vloeiende vormen
rond twee cilinders in een haakse hoek
een donderend Ducati vooronder
in een elegante stroomlijn
gespoten in Ferrari-rood
boven een zwarte buik
die over het asfalt zweeft
met uitlaten van het merk Silentium
Italiaans understatement voor geluid
meer dat van een Parabellum pistool
met carburatie die kan hoesten
remschijven die gaan roesten
en in een slecht geschatte bocht
je linea recta via berm of boom
het hospitaal in sturen
of naar de Hemel bij Dr. Taglioni
de schepper van het motorblok
die in ruste orchideeën kweekte
in plaats van cavallini
voor het raspaard Paso
van Mr. Tamburini.

Gezichtsvermogen

Gezichtsvermogen

het regende wazige luchtballonnen
in dat optische openluchttheater
rekwisieten wankelden in de wind
een auto kwam daaruit naar voren
hij voerde gedoofde lichten
het was een rode DE SOTO
de auto deed een wens:
nog eenmaal een witte PACKARD zien

"geef mij een kus", zei de vrouw
die twee brillen over elkaar droeg
lang proefde ze hem met haar lippen
ze klaagde over haar gezichtsvermogen
het was min zeven in beide ogen
toch was ze mooi te noemen
ze kon me nauwelijks zien
al had ze zes zintuigen
ze keek in een gelaserd oog
en een met jeugdstaar
we zaten in een MERCEDES BENZ
en gaven ons over aan de verbeelding.

Cybernetica

Cybernetica

een zwaar beladen boot
dreunt zich een weg
door het kalme kanaal
half zichtbaar de inhoud:
geometrisch abstract schroot
via een bochtige omweg
die lijkt op een accolade
kan ik verderop vanaf een brug
de lading van boven zien
een warrige compositie van staal
door een slordige snijbrander
een roestige museumzaal
zonder bordjes en suppoosten
komt traag onder mij voorbij
haar naam is Cybernetica
zij is afkomstig uit Weesp

ik tuur op mijn translator
en zie dat stuurman in het Grieks
vertaald wordt als kybernetes
het schip vaart naar het westen
met een kunstwerk zonder titel
zonder zijn schipper Norbert Wiener
uitvinder van de stuurkunst: Cybernetica.

Podzol

Podzol

           podzol, soil, seele, ziel
als grondsoort bedekt zij half Europa
'podzol' is Russisch voor 'askleurig'
een dekzand bejubeld in het jaar 2007
de poster toont de bodemlagen
donkere humus kleurt haar grijs
gedwongen door het regenwater

           podzol, soil, seele, ziel
het is een schrale bodem
bekijk haar, graaf en spit
herken de tinten in de lagen
lichtgrijs voor gelukkige dagen
donkergrijs voor rampspoed
momenten dat de ziel in brand stond
er op het bloedend hart getrapt werd

           podzol, soil, seele, ziel
ze ligt naakt in het voorjaar
beschrijf haar met woorden
bewerk haar met de ploeg
bemest haar met de geest
bezaai haar breedwerpig
beplant haar vingerdiep
bedank haar in de herfst

           en in een natte winter
           neemt ze je stoffelijke resten
           en laat je tot podzol vergaan.

 Podzollaan te Ruurlo

Gehandicapte

Gehandicapte

terwijl ik mijn fiets leid aan de hand

word ik door een gehandicapte geroerd

hij staat te wiebelen op de trottoirband

het is een wilde eend, een woerd

eerst voelt hij met zijn rechterpoot

hoe diep het water is van die asfaltsloot

en als hij denkt daar te kunnen staan

komt ook het linkerbeen eraan

hij deint nog even na zo

net als een Deux Chevaux

en waggelt dan naar de wegas

alsof hij daar nooit weg was

het is een trotse minder valide

hij maakt mij behoorlijk timide

op een mountainbike lijk ik dan wel iets

maar in het koude water ben ik niets

hij trekt een arrogante snavel

boven zijn dik behaarde navel

vanwege het wringen van zijn wokkel

in het lijfje van een eendenmokkel

de trein uit Hengelo komt nader

ik denk aan de lichte dichter

die alle mannetjeseenden

liet uitstappen in Woerden

de zon gaat oranje ten onder

de woerd wordt langzaam een stip

hij denkt al aan een nieuwe wip

op het gehandicaptenvlonder.

Café Radstaak

Café Radstaak

ver weg in Vroomshoop, jaren vijftig

flashback weerspiegeld in het Zwolse Kanaal

staat het eenvoudige gebouw met fietsenrek

en volledige vergunning voor het lokaal

een van de ramen is een parallelogram

de zwaartekracht trok muren en kozijnen scheef

hier stond Frits Imberg geleund tegen zijn rijwiel

ik kan het niet laten: "God hebbe zijn ziel..."

alles aan het café lijkt krom te zijn

gezien vanaf de ophaalbrug op deze foto

alleen de daken wijken samen in een rechte lijn

naar het oosten richting grens en Sibculo

een foto van de zijkant toont een gammele plee

met in opdruk de tekst: Scheepsjagers WC

de mannen die hier uit kwamen rusten

van het trekken van zware vrachten

konden zich hier bedrinken en ontlasten

als ik inzoom via Google kan ik zien

dat het café van de aarde is verdwenen

op de plek van voorheen Café Radstaak

is slechts een lege parkeerplaats voor het volk

dat wil shoppen in Vroomshoop, jaren tien.