Libelle
het lijfblad van mijn moeder
gevouwen tot vier vliesvleugels
op een slanke romp zonder kenteken
landt doorgaans op mijn witte tors
als die blakert op de stretcher
maar nu op het opengevouwen boek
"De mooiste van Ungaretti"
bijna tegelijk ook drie vliegen
onderlinge verschillend in grootte
maar ook ten opzichte van hun verre tante
zij lijken niet te begrijpen
waarom ik hier zit bij de bergkap
op een morsige keukenstoel
met de rug naar de avondzon
met een glas rode huiswijn en
ontroerd door de schaarse regels
bovenin het verblindende papierwit
van de dichter uit Alexandrië
misschien wanen zij zich
in het wit van zijn woestijn
dat de warmte reflecteert
op hun tors en tracheeën
misschien.
maandag 8 september 2008
Libelle
zondag 31 augustus 2008
Frottage
Frottage
de beuk staat aan een landweg
in een zachte bries uit het oosten
over het litteken in de bast span ik
een vel japans rijstpapier en wrijf
de stam verstijft onder mijn handen
die drukken op de oude wond
langzaam wordt het beeld zichtbaar
contouren van een hart met pijl en tekst
meer dan een halve eeuw geleden
gekerfd in het hart van GN, de beminde
het rijstpapier rilt in de wind
en toont de datering: aug. '47
oh, GN wat is er van je geworden
ben je een bejaarde nog bij zinnen
weet je nog wie jou wilde beminnen
onder deze boom op een nazomerdag
je hart stal met mooie woorden
je streelde over je dunne witte jurk
je fijne papieren corsage beroerend
met groezelige vingers van arbeid
net als de mijne van het vetkrijt
net als dit aanraken van rijstpapier
net zo fragiel als deze frottage.
de beuk staat aan een landweg
in een zachte bries uit het oosten
over het litteken in de bast span ik
een vel japans rijstpapier en wrijf
de stam verstijft onder mijn handen
die drukken op de oude wond
langzaam wordt het beeld zichtbaar
contouren van een hart met pijl en tekst
meer dan een halve eeuw geleden
gekerfd in het hart van GN, de beminde
het rijstpapier rilt in de wind
en toont de datering: aug. '47
oh, GN wat is er van je geworden
ben je een bejaarde nog bij zinnen
weet je nog wie jou wilde beminnen
onder deze boom op een nazomerdag
je hart stal met mooie woorden
je streelde over je dunne witte jurk
je fijne papieren corsage beroerend
met groezelige vingers van arbeid
net als de mijne van het vetkrijt
net als dit aanraken van rijstpapier
net zo fragiel als deze frottage.
donderdag 7 augustus 2008
Otto Cilindri
Otto Cilindri
in een van de jaren vijftig winters
bedacht de geniale Giulio Carcano
de Otto Cilindri van Moto Guzzi
een racemotor met acht cilinders
acht cilinders in een V-vorm
dubbele bovenliggende nokkenassen
badend in dry sump oliesmering
sturend met leading link voorvering
La Otto hulde zich in de mode van toen
een badkuipstroomlijn in olijfgroen
waarin haar berijders voorover lagen
die werden helaas geen kampioen
zij rookte uit acht dunne pijpen
slechts twee spannende seizoenen
toen maakte de economische crisis
een einde aan haar visioenen
af en toe komt zij huilend tot leven
ergens in een historische race
wat zou haar leven mooi zijn geweest
als coureurs met beroemde namen
als Lorenzetti, Anderson en Colnago
haar hadden bereden als het beest
dat zij ongetwijfeld in zich had
die Madonna uit Mandello del Lario.
in een van de jaren vijftig winters
bedacht de geniale Giulio Carcano
de Otto Cilindri van Moto Guzzi
een racemotor met acht cilinders
acht cilinders in een V-vorm
dubbele bovenliggende nokkenassen
badend in dry sump oliesmering
sturend met leading link voorvering
La Otto hulde zich in de mode van toen
een badkuipstroomlijn in olijfgroen
waarin haar berijders voorover lagen
die werden helaas geen kampioen
zij rookte uit acht dunne pijpen
slechts twee spannende seizoenen
toen maakte de economische crisis
een einde aan haar visioenen
af en toe komt zij huilend tot leven
ergens in een historische race
wat zou haar leven mooi zijn geweest
als coureurs met beroemde namen
als Lorenzetti, Anderson en Colnago
haar hadden bereden als het beest
dat zij ongetwijfeld in zich had
die Madonna uit Mandello del Lario.
maandag 21 juli 2008
Labels:
Kleindochteren,
Nijkampsweg,
tomtom poëzie
zondag 20 juli 2008
Supernova
Supernova
de zon ontploft verblindend
noodgedwongen stop ik om
zijn ondergang af te wachten
stap uit om foto's te maken
de straat is vervuld van kermislawaai
versierd met smiley-zonnebloemen
in de zoeker heb ik zon en bloem op één lijn
de smiley heeft een stralende halo
de straat staat in een onwerkelijk licht
dronken mensen werpen lange schaduwen
en gooien met bekers vol bier
ik rij voorzichtig verder langs de feesttent
die de andere weghelft verspert
en draai het portierraam dicht
voordat het nat naar binnen gutst
...en Hij zeide: "Ziet, ik maak alle dingen nieuw"
zo zal de jongste dag zijn in Halle
niet eerder zag ik zo'n waanzinnig licht
zelfs in de blik van de mensen
lag de flits van een supernova.
'Supernova' werd afgedrukt in 'Op Ruwe Planken', jaargang 13, nr. 1
van de vakgroep Nederlands aan de Radboud Universiteit Nijmegen.
donderdag 17 juli 2008
Bredevoort 1963
Bredevoort 1963
de winter is zeer streng in 1963
gymnastiek is vandaag niet waar die hoort
maar op de gracht in Bredevoort
we trekken als bikkels een baantje
we houden een sprintwedstrijd
en schaatsend vergeten we de ijstijd
in Bredevoort zit iedereen binnen
men huivert om buiten te zijn
of ooit een boekwinkel te beginnen
de stad is stil en uitgestorven
alleen het gekras van onze schaatsen
horen wij zelf ergens weerkaatsen
verkleumd komen wij terug op school
van dit vernikkelende gymnastiekuur
en ontdooien pas bij het smidsvuur
wij: van den Berg, Demkes, van Dieren
de Mos, Obbink, Radstaak, te Slaa
metaalbewerkers van klas 3A
na 1963 zijn wij niet meer gehoord
op het ijs van de gracht in Bredevoort
de winters werden steeds zachter
de poolkappen smolten weg
de woestijn rukte op naar het noorden
stuifzand bedekte onze woorden
de stad lijkt te liggen in de Kalahari
de inwoners zitten opnieuw binnen
te browsen op hun laptops met Safari.
maandag 14 juli 2008
Spiegelreflex
Spiegelreflex
tijdens een wandeling in Ierland
valt mijn Ricoh in het natte veen
de lens kijkt mij nog even hulpeloos aan
dan zakt het oog door de heide heen
ik pak hem op in een reflex en zie tegelijkertijd
dat de veenlaag om mij heen deint
mijn nekharen gaan overeind
mijn ziel wordt opeens van rubber
maak dat ik wegkom uit deze blubber
tijdens een wandeling in schemerig Wit-Rusland
valt mijn Ricoh op de harde grond
als ik hem opraap zie ik in een reflex
de put waarin ik had kunnen vallen
de camera heeft een flinke buts
net als die in mijn vertrouwen
op de slordige Publieke Werken
van dit land naast Litouwen
mijn Ricoh camera kijkt mij dof aan
het lot heeft ons aaneengesmeed
samen in onbruik op een digitale planeet.
tijdens een wandeling in Ierland
valt mijn Ricoh in het natte veen
de lens kijkt mij nog even hulpeloos aan
dan zakt het oog door de heide heen
ik pak hem op in een reflex en zie tegelijkertijd
dat de veenlaag om mij heen deint
mijn nekharen gaan overeind
mijn ziel wordt opeens van rubber
maak dat ik wegkom uit deze blubber
tijdens een wandeling in schemerig Wit-Rusland
valt mijn Ricoh op de harde grond
als ik hem opraap zie ik in een reflex
de put waarin ik had kunnen vallen
de camera heeft een flinke buts
net als die in mijn vertrouwen
op de slordige Publieke Werken
van dit land naast Litouwen
mijn Ricoh camera kijkt mij dof aan
het lot heeft ons aaneengesmeed
samen in onbruik op een digitale planeet.
Abonneren op:
Posts (Atom)