Extra groot
zo lag ik, tegenover haar in het donker,
zij pakte mijn hoofd, het leek heel groot
ik schatte het in lengte op bijna één meter
haar rechterhand bedekte mijn kruin
haar linkerhand lag over mijn hals
aan de achterkant van die kop
een tijd lang bewoog zij haar vingers
nauwelijks voelbaar over dat hoofd
ze draaide zich om en wilde gaan slapen
met haar verplaatste zich mijn volume
ik had plotseling geen hoofd meer
alleen nog maar iets denkbeeldigs
het werd beklopt, betast, bevoeld,
het werd bekeken en beroken
er werden conclusies getrokken
er werden falsificaties gepleegd
er werden zure eden afgelegd
tenslotte kreeg dat Grote Hoofd
een opgelegd straatverbod
het wilde niet verdwijnen
het wilde niet verzinken
het wilde niet vergaan
het bleef een Groot Hoofd
zij pakte mijn hoofd, het leek heel groot
ik schatte het in lengte op bijna één meter.
donderdag 13 januari 2011
vrijdag 12 november 2010
Pissebed
Pissebed
wat wist ik weinig van de pissebed
niet eens dat het een kreeftachtige was
die lang geleden aan land ging
en daar ook 'keldermot' heet
een taxonomische vergissing
wat wist ik van zijn liefdesleven
zoals het trommelen op het vrouwtje
om toegang tot haar twee vagina's te verkrijgen
hij steunt met twee peniskokers zijn piemel
die hij het liefst gebruikt in diagonale positie
er is ook een ondersoort die niet aan sex doet
de paarse drieoogjes (allen vrouwtjes) klonen zichzelf
één op de duizend van hun spierwitte jongen
is niettemin toch man, al blijkt hij steriel
wat wist ik van de pissebed als geneesmiddel
zoals gedroogd geslikt bij maagklachten
vermalen in een smeersel bij keelklachten
gekookt in pap voor bedplassende kinderen
wat wist ik weinig van pissebedden
totdat ik ze vond onder een fietsbeldop
die neergelegd was op een rottende paal
ver van de zee door een vinder in de hoop
dat de eigenaar van de signaalloze fiets
hem daar op een dag terug zou nemen
en niet op de pislucht zou letten.
wat wist ik weinig van de pissebed
niet eens dat het een kreeftachtige was
die lang geleden aan land ging
en daar ook 'keldermot' heet
een taxonomische vergissing
wat wist ik van zijn liefdesleven
zoals het trommelen op het vrouwtje
om toegang tot haar twee vagina's te verkrijgen
hij steunt met twee peniskokers zijn piemel
die hij het liefst gebruikt in diagonale positie
er is ook een ondersoort die niet aan sex doet
de paarse drieoogjes (allen vrouwtjes) klonen zichzelf
één op de duizend van hun spierwitte jongen
is niettemin toch man, al blijkt hij steriel
wat wist ik van de pissebed als geneesmiddel
zoals gedroogd geslikt bij maagklachten
vermalen in een smeersel bij keelklachten
gekookt in pap voor bedplassende kinderen
wat wist ik weinig van pissebedden
totdat ik ze vond onder een fietsbeldop
die neergelegd was op een rottende paal
ver van de zee door een vinder in de hoop
dat de eigenaar van de signaalloze fiets
hem daar op een dag terug zou nemen
en niet op de pislucht zou letten.
Labels:
fietsbeldop,
keldermot,
kreeftachtige,
Pissebed
vrijdag 24 september 2010
Tentoonstelling
Tentoonstelling
Dubbelzien roept: "Use the force, Luke"
deze boort een Gloeiend wattenstaafjein Halleween, wanneer de Komeet in autospiegel
een aantal Rennende glimwormen toont
tijdens het Sint Elmusvuur boven de
gevaarlijk Overstekende logoletters
Zonsondergangbeving volgt
na afschieten Maanvuurpijl
Verwaaiend achterlicht
gaat over in Natriumglinstering
Kobaltblauwbestraling
veroorzaakt Struikgewaszweem
Vallende maan schijnt
boven Linkshandig gepenseelde waterkant
Onder Geschilderd met lichtsnelheid
door een Overbelichte kwast
hangt Roterende struik
naast Schemeringlamp
Dubbelzien roept: "Use the force, Luke"
deze boort een Gloeiend wattenstaafjein Halleween, wanneer de Komeet in autospiegel
een aantal Rennende glimwormen toont
tijdens het Sint Elmusvuur boven de
gevaarlijk Overstekende logoletters
Zonsondergangbeving volgt
na afschieten Maanvuurpijl
Verwaaiend achterlicht
gaat over in Natriumglinstering
Kobaltblauwbestraling
veroorzaakt Struikgewaszweem
Vallende maan schijnt
boven Linkshandig gepenseelde waterkant
Onder Geschilderd met lichtsnelheid
door een Overbelichte kwast
hangt Roterende struik
naast Schemeringlamp
namen van foto's tijdens en
rijdend in schemering en nacht
klikkend met de ingebouwde camera
mikkend op de maan en kunstlicht.
dinsdag 14 september 2010
Ooggetuige
Ooggetuige
op 11 september 2010
zag ik met eigen ogen dat:
de vriendelijke pianolerares
met het Sunlightzeepgeboende gezicht
met de stevige, iets te harde aanslag
bij het laatste licht van de zonsondergang
achter het raam van haar huiskamer
met een donkerblauwe vliegenmepper
in opperste concentratie en vastbesloten
met in vreemde hoeken gebogen armen
met een wonderlijk getordeerde tors
kennelijk bij vol bewustzijn bezig was
een grote zwarte bromvlieg
van het irritante leven te beroven
zonder haar eigen glazen in te gooien.
op 11 september 2010
zag ik met eigen ogen dat:
de vriendelijke pianolerares
met het Sunlightzeepgeboende gezicht
met de stevige, iets te harde aanslag
bij het laatste licht van de zonsondergang
achter het raam van haar huiskamer
met een donkerblauwe vliegenmepper
in opperste concentratie en vastbesloten
met in vreemde hoeken gebogen armen
met een wonderlijk getordeerde tors
kennelijk bij vol bewustzijn bezig was
een grote zwarte bromvlieg
van het irritante leven te beroven
zonder haar eigen glazen in te gooien.
Labels:
bromvlieg,
ooggetuige,
Sunlightzeep,
vliegenmepper
zondag 29 augustus 2010
Slow motion
Slow motion
Langzaam kom ik tot stilstand
achter een modernere auto
voor het ouderwetse zebrapad
Langzaam steekt de oude man
achter een rollator schuifelend
de drukke Julianaweg over
hij weet wellicht nog van haar
zij al lang niet meer van hem
"haar geheugen is gelijk aan nul"
zei de prins over de prinses
die uitkomst beviel hem wel
Langzaam vordert de oude man
in zijn comfortabele schoenen
past een forse duim met gemak
tussen broze hiel en stevige hak
Langzaam, heel langzaam
bereikt hij de overkant
en hopelijk zijn woning
Langzaam trekt de kleine file auto's op
uit stille eerbied voor deze prestatie
Langzaam staat verderop de linde
waarmee het vorstelijk huwelijk
hier tot heden wordt herdacht
in zijn sierhek te vergelen.
Langzaam kom ik tot stilstand
achter een modernere auto
voor het ouderwetse zebrapad
Langzaam steekt de oude man
achter een rollator schuifelend
de drukke Julianaweg over
hij weet wellicht nog van haar
zij al lang niet meer van hem
"haar geheugen is gelijk aan nul"
zei de prins over de prinses
die uitkomst beviel hem wel
Langzaam vordert de oude man
in zijn comfortabele schoenen
past een forse duim met gemak
tussen broze hiel en stevige hak
Langzaam, heel langzaam
bereikt hij de overkant
en hopelijk zijn woning
Langzaam trekt de kleine file auto's op
uit stille eerbied voor deze prestatie
Langzaam staat verderop de linde
waarmee het vorstelijk huwelijk
hier tot heden wordt herdacht
in zijn sierhek te vergelen.
maandag 21 juni 2010
Trepanatie
Zorgvlied
Bart Huges boorde in zijn voorhoofd
een gaatje met een Black & Decker
verbaasde zich over het bloedgespetter
hij was zelfs niet plaatselijk verdoofd
Bart stierf uiteindelijk vrij normaal
aan de gevolgen van een hartkwaal
hij werd begraven op 'Zorgvlied'
het enige kerkhof dat ruikt naar wiet
Bart Huges kwam gisteren even tot leven
in het aandachtig beluisterde openingswoord
van de tuinexpositie door 'Foto 21' te Bredevoort
waar fotografie en poëzie elkaar staande beminnen
Bart wist wellicht weinig over 'stops' en 'knijpen'
maar heel veel van bewustzijn en dope
het diafragma in zijn schedel stond wijdopen
voor dampen en geesten uit waterpijpen
in het tegenlicht van de midzomeravond
zag ik eerst een jogger en toen Bart Huges
uit het gaatje in zijn hoofd scheen helder licht
ik keek hem verbaasd aan met mijn ledjes
het was niet minder dan een reanimatie
op deze schemerige landelijke locatie
van zijn legendarische trepanatie.
Bart Huges boorde in zijn voorhoofd
een gaatje met een Black & Decker
verbaasde zich over het bloedgespetter
hij was zelfs niet plaatselijk verdoofd
Bart stierf uiteindelijk vrij normaal
aan de gevolgen van een hartkwaal
hij werd begraven op 'Zorgvlied'
het enige kerkhof dat ruikt naar wiet
Bart Huges kwam gisteren even tot leven
in het aandachtig beluisterde openingswoord
van de tuinexpositie door 'Foto 21' te Bredevoort
waar fotografie en poëzie elkaar staande beminnen
Bart wist wellicht weinig over 'stops' en 'knijpen'
maar heel veel van bewustzijn en dope
het diafragma in zijn schedel stond wijdopen
voor dampen en geesten uit waterpijpen
in het tegenlicht van de midzomeravond
zag ik eerst een jogger en toen Bart Huges
uit het gaatje in zijn hoofd scheen helder licht
ik keek hem verbaasd aan met mijn ledjes
het was niet minder dan een reanimatie
op deze schemerige landelijke locatie
van zijn legendarische trepanatie.
Labels:
Bart Huges,
Bredevoort,
fotografie,
poëzie,
St. Bernardus,
trepanatie,
Zorgvlied
zondag 6 juni 2010
Abseilen
Abseilen
ik haat de hoogte, vrees hem diep
maar elke zomer doe ik het weer:
'grond' aan een dunne zijden draad
naar die begeerlijke begane grond.
gedecideerd daal ik af van het rieten dak
laat mij zakken in telkens vier schokken
ik doe het niet voor de adrenalinekick
of als actie voor een kerkrestauratie
dit is voor mij geen vrijgezellenfeest
het is een hoger, heilig moeten.
ik hang even stil om lucht te happen
die is zo ijl op deze grote hoogte
de zon doet zeer aan mijn zes ogen
de wind laat mij zacht slingeren.
nu nog de laatste decimeters
vol hoogtevrees en dieptelust
bengel ik boven de bodem
denk aan grote namen
doe mij voorgingen:
Edmund Hillary
Tenzing Norgay
Achille Compagnoni
Lino Lacedelli
Junko Tabei
en straks ik:
Pieris Brassicae
alias 'Groot Koolwitje'.
ik haat de hoogte, vrees hem diep
maar elke zomer doe ik het weer:
'grond' aan een dunne zijden draad
naar die begeerlijke begane grond.
gedecideerd daal ik af van het rieten dak
laat mij zakken in telkens vier schokken
ik doe het niet voor de adrenalinekick
of als actie voor een kerkrestauratie
dit is voor mij geen vrijgezellenfeest
het is een hoger, heilig moeten.
ik hang even stil om lucht te happen
die is zo ijl op deze grote hoogte
de zon doet zeer aan mijn zes ogen
de wind laat mij zacht slingeren.
nu nog de laatste decimeters
vol hoogtevrees en dieptelust
bengel ik boven de bodem
denk aan grote namen
doe mij voorgingen:
Edmund Hillary
Tenzing Norgay
Achille Compagnoni
Lino Lacedelli
Junko Tabei
en straks ik:
Pieris Brassicae
alias 'Groot Koolwitje'.
Labels:
abseilen,
Achille Compagnoni,
Edmund Hilllary,
Groot Koolwitje,
Junko Tabei,
Lino Lacedelli,
Pieris Brassicae,
Tenzing Norgay
Abonneren op:
Posts (Atom)