Klein Dochteren blues

Klein Dochteren blues

u bent in de Kijksteeg, niet voor niks
sla rechtsaf de Nijkampsweg in
na een elegante slinger langs de akker met gerst
volgt een haakse bocht met rechts een hi-tech bedrijf
en droevige pony's in een kale weide
links ziet u gemanipuleerde maïs
rechts een boerderij met voetbaldoel
ter linkerzijde wordt u aangeblaft door een Duitse staander
en rechts bevinden zich schilderachtige boomstronken
hierna volgt een boerderij in onbruik
maar soms onverklaarbaar bewoond
links staat het nieuwe huis in dorpsstijl
compleet met Auricaria ofwel Monkeypuzzle
een stijve stekelige groenblijver
knijp even uw neus dicht voor de lucht
van de pomp die de stront van twee boerderijen
verderop in goede rioolbanen moet leiden
rechts boer Bouwmeester van een ligboxenstal
woont in een bungalow met strak gazon
nu komt de ligboxenstal van boer Pardijs
bewaakt door twee oude aandoenlijke honden
en even verder een beregeningspomp
die lijkt op een machine van Tinguely
dan links de fundamenten van nieuwbouw
op de plek van voorheen het huis 'Heuveltje'
een krakkemikkig boerderijtje met dito opstallen
links ziet u nog geknotte wilgen
en rechts pistachegroene kuilgrasbalen
na een flauwe bocht houdt de Nijkampsweg op
en begint de Lageweg, eerder Kijksteeg geheten
tevens traject voor de klootschietvereniging
alhier geheten: 'KV Klein Dochteren'
sla nu rechtsaf en kijk op eigen kracht verder.

Bromvlieg

Bromvlieg

de roodbaard-bromvlieg is van plan
om ondersteboven op het plafond te landen
hij stijgt op en maakt dan snel een draai
zodat hij het zolderwerk nadert met zijn poten

hij steekt zijn voorpoten met kleefhaartjes uit
landt op de plek die ‘Op Zijn Kop’ heet, trekt de
andere vier poten bij, zwaait het lichaam op
zijn plaats en daar hangt hij, de bromvlieg

maar niemand weet eigenlijk waarom hij dat doet
is er op het plafond meer te eten of wil hij/zij
indruk maken op een partner-roodbaard-bromvlieg
nog meer irritante bromvliegen maken

zijn voedsel bestaat uit rottend vlees, afval en stront
zijn ogen zijn rood, zijn antennes roze en zijn buik
is metaalblauw, het is een alien onder onze insecten
mogelijk dienen we hem al in zijn voortbestaan

met onze stroom van voortdurend vlees eten
onze stroom van voortdurend afval
en onze onophoudelijke stront.

Bunzings

Bunzings

in de schaduwrijke warme zomermiddag
bewoog ik langzaam over de Oude Vordenseweg
beter bekend als het ‘Pieterpad’ dat je van noord naar zuid
kunt wandelen van Pieterburen naar de Sint-Pietersberg

opeens werd ik aangekeken door vijf bunzings
zij schrokken van mijn aanwezigheid toen ze
wilden oversteken, ze bleven even doodstil staan
toen renden ze terug het bos in als groep

hun gezichten met wit omkranste ogen
die het vooral op kippen gemunt hebben
ze doden er meer dan ze op kunnen eten
ze waren zo van streek dat ze vergaten

mij achter te laten in hun zware bunzinggeuren
ik ging verder en rook terloops aan mijn oksels
blijkbaar vonden ze mij behoorlijk stinken
op deze warme, lome zomermiddag.

Het uitknippad

Het uitknippad

een digitaal uitknippad is op
het beeldscherm van een computer
een selectie van knipperende
korte lijntjes die aangeven
dat hier iets geselecteerd is

in mijn geval was dat een selectie
die bewoog binnen een driehoekig
landschap waarin wegen liepen
ik kreeg steeds door via mijn brein
dat het pad twee pixels groter moest
kon slechts gissen naar het waarom

de selectie was aanwezig ter hoogte
van de spoorlijn Zutphen-Winterswijk
ter hoogte van het dorp Kranenburg

deskundigen verklaarden dat zo’n pad
ook aanwezig was in de buurt van
Eindhoven, maar dat zou je niet meer
bereiken op de zelfde dag des Heren

ik troostte mij door het uitknippad
aanwezig te houden binnen de driehoek
bij Kranenburg en niet zou trachten
het te verplaatsen naar Noord-Brabant

waar het mogelijk geen effect meer zou
hebben omdat de twee extra pixellijntjes
verloren zouden gaan in het landschap
dat is wat wij noemen een digitaal verlies
en een heftig verlies voor Brabant.

Zout

Zout

in het Twentse landschap liggen zouthuizen
een nutteloos geworden rij woningen voor iemand
die een onderdak zoekt voor de koude nacht
zonder de hoge huur te moeten betalen.

het is er koud maar zonder vorst want zout laat
ook de korst oud brood smelten in je verhemelte
samen met de plakken bloedworst die de slager
je nog na smeet in het voorbijgaan, ohhhh...

wat een armoe was er in dit land van Boekelo
maar nu niet meer want de zoutwinner AkzoNobel
voorspelt nog meer gouden tijden voor het zout
dat waterstof bevat die vroeger afgefakkeld werd.

in de moderne tijd wordt daar een fabriek voor gebouwd
die niet in Hengelo maar in Delfzijl zal ontstaan, zo zeggen
Marco Waas, Knut Schwalenberg, Yvar van den Winkel
directeuren van het ʻDuurzaamheid is Businessʼ model.

wij kauwen gewoon door op ons broodje pistolet
gegarneerd met oude gezouten kaas en een
blaadje groene sla als randversiering en vallen
straks met onze pensionado fiets in een zout zandgat

ter hoogte van de plaats St. Isidorushoeve in Twente
mochten de plannen ooit zo ver uitgewerkt worden.

Vespula vulgaris

Vespula vulgaris

een gewone wesp liet zich vanmiddag om 17.33 neer
in mijn schuimend glas bier van Steenbrugge dubbel
hij deed zich te goed aan hetzelfde als ik:
alcohol met verlammingsverschijnselen.

helaas verloor hij zijn evenwicht en viel in het
wellustige Belgische Steenbrugge gerstenat
waar hij niet meer uit kon komen, ondanks het
gespartel van al zijn zes ledematen.

ik zag de naderende verdrinkingsdood aan
met naar men zegt een literaire interesse:
de dood met eigen ogen te aanschouwen,
dat is werkelijk niet aan ons allen gegeven!

toen ik hem ten onder zag gaan won
mijn medeleven het van mijn kille inborst:
ik redde hem (of was het een haar?)
met de opener van het Zuiderburenbier.

overgebracht naar een wit theekopje
zwalkte hij heen en weer over de rand van het 
porselein, zag hoe zijn vliesvleugels verlamd waren
hoe de wespentaille zich keerde naar de tafel

zwalkend stond hij op een servet
zakte nog eens door zijn poten heen
tot hij plotseling linea recta wegvloog
om 17.42 richting Steenbrugge in België.

Concrete poetry

Concrete poetry

kwaak, kwaak, kwaak, kwaak,
grumb, grumb, grumb, grumb.

het nieuwe landschaps terrein
biedt heel veel onthaasting
zoals het zitten op een bank
kijken naar het landschap.

kwaak, kwaak, kwaak, kwaak,
grumb, grumb, grumb, grumb.

waar opeens een trein langsgaat
de “Twents”, van oost naar west
rollende geluiden van metaal op metaal
kadoeng, kadoeng, kadoeng.

kwaak, kwaak, kwaak, kwaak,
grumb, grumb, grumb, grumb.

vijf minuten later volgt een andere trein
van west naar oost, de “Blauwnet”,
rollende geluiden van metaal op metaal
kadoeng, kadoeng, kadoeng.

nu roepen de kikkers weer:
kwaak, kwaak, kwaak, kwaak,
grumb, grumb, grumb, grumb,
ze willen alleen maar: vleselijke liefde.