C o n q u e s t a d o r e
m e t e e n p u n t i g e s i k
d i e h e t b e g i n w a s
+ h e t e i n d e v a n d e
o p s t a n d e l i n g e n
i n d e z u i d e l i j k e
g e b i e d e n v a n h e t
A n d e s g e b e r g t e
A n d e s g e b e r g t
A n d e s g e b e r g
A n d e s g e b e r
A n d e s g e b e
A n d e s g e b
A n d e s g e
A n d e s g
A n d e s
A n d
A n
A
Der Hauptmann von Köpenick
Es war einmal ein Schuster
er fand 'ne Uniform und zog sie an
Er sprach zu zehn Soldaten:
Ihr hört auf mein Kommando
und sie folgten Mann für Mann.
Der Hauptmann von Köpenick
hatte Glück beim Militär, aber ohne Schießgewehr
Der Hauptmann von Köpenick
hatte Glück beim Militär mit seinem Trick.
Sie kamen in das Rathaus
Der Bürgermeister zitterte enorm
Heraus die ganze Kasse
im Namen seiner Majestät und dieser Uniform
Der Hauptmann von Köpenick
hatte Glück beim Militär, aber ohne Schießgewehr
Der Hauptmann von Köpenick
hatte Glück beim Militär mit seinem Trick.
(Zwo drei vier fünf, zwei drei vier).
Da gab er den Soldaten
'ne Mark für etwas Bier und etwas Rauch
Ein dreifach Hoch dem Kaiser
da lachte ganz Berlin, und Majestät dann später auch.
Der Hauptmann von Köpenick
Hatte Glück beim Militär, aber ohne Schießgewehr
Der Hauptmann von Köpenick
hatte Glück beim Militär mit seinem Trick.
Der Hauptmann von Köpenick.
Drie priesters
Zij heetten Johannes, Martinus en Daniel.
Ze waren op jaren en dik geworden.
Konden zich niet meer herinneren welke
kinderen ze aangerand hadden, onder wie de
zanger Bono van U2 uit Ierland.
De eerste stond als verstijfd, de tweede
schoof wat heen en weer met zijn voeten, de
derde keerde zijn rug naar de camera.
Johannes mompelde iets onverstaanbaars,
Martinus zei zijn voeten in onschuld te
wassen, en Daniel deed er het zwijgen toe.
We kijken naar drie geestelijken die de lust
niet meer de baas konden en hem lieten
ontsnappen in de maagdelijke kinderen,
die nog nooit zo’n pijn hadden geleden.
daar was het moment:
zij stonden klaar voor
het vuurpeloton
de handen hoog geheven
tegen de planken
die hun bloed zouden opvangen
hun armen deden pijn
want zo stonden zij al uren
terwijl het peloton zweeg
zij wachtten op een bevel...
maar dat bleef uit
het moment duurde voort
behalve hun armen kregen zij
ook pijn aan hun ruggen
terwijl hun benen al sliepen
(hoewel ze nog niet dood waren)
ze bleven maar hangen tegen
de planken die hun bloed
zouden opvangen
hun geesten werden beneveld
terwijl het peloton zweeg
zij wachtten op een bevel...
dat kwam: executie uitgesteld
tot nader order
dit was het moment dat zij
hun armen lieten zakken:
executie uitgesteld.
Krasserig gaat het
echtpaar zijn weg
Zij gaat zonder benen
haar gang.
Hij gaat met
verkrampte mond
de advocatuur tegemoet.
Zij draagt een hoed
met rand tegen de
felle zon.
Hij een bekraste
bolhoed
en wat een map lijkt
om de onschuldigen te
verdedigen.
vermoedelijk komen zij
te laat op hun
afspraak met
deze of gene.
mogelijk herkent u hem niet meer
maar hij is het wel degelijk:
Juan Manuel Fangio de autoracer.
In de GP van Duitsland startte hij
vanaf pole met slechts half gevulde
tanks en had halverwege een
behoorlijk comfortabele voorsprong
voor een geplande pitstop opgebouwd,
maar de wielmoer van het rechter
achterwiel rolde onder de auto en
met een bijna onoverbrugbare
achterstand
kwam hij als derde terug
in de race.
Na een schitterende inhaalrace
waarin de ontketende Fangio
ronderecord na ronderecord brak
sleepte hij in de laatste ronde
alsnog de overwinning binnen,
waarbij hij het ronderecord 24,2
seconden scherper zette.
Cubaanse rebellen ontvoerden hem op
23 februari 1958 op de vooravond
van
de "Gran Premio de Cuba 1958", maar
lieten hem een dag later weer vrij.
Fangio overleed op 17 juli 1995, op
84-jarige leeftijd. Hij ligt begraven
in Buenos Aires in Argentinie.
Krankzinnigen
ineens stonden zij op
keken ons kwaad aan
hun gezichten waren
verwrongen, vooral hun
monden waren grimassen en bij
sommigen waren de tanden
gruwelijke implantaten.
in het midden staat de
aanstichter van alles: een
echte gek wiens ogen
puntjes zijn in een gehavend
gezicht dat bekroond
wordt met een scheve
mond die juist geroepen
heeft: Sta op, krankzinnigen !!
