Mijn Hooft

 Mijn Hooft

hij reisde naar Oudenaarde om het 
Jotie T'Hooft festival te bezoeken, 
waarvoor hij een paar gedichten ingestuurd had 

had zijn treintickets al binnen en zijn boeking 
in hotel Tijl voor een overnachting, 
want het evenement begon om een uur of zeven 

dan werd het te laat om terug te keren 
hij bekeek het vervoerbewijs, het zag er simpel uit, 
met een foto van een oudere lachende blondine 

teveel oogschaduw waardoor het gaatjes leken. 
daardoorheen regels met de afkorting van mijn naam: 
Radsta en de datum waarop hij reisde

om de de vijf uur durende treinreis te doden 
bestelde hij een boek van de dichter en schrijver:
'Heer van de Poorten en andere verhalen'
 
de afzender kende zijn naam uit een boek 
dat hij schreef over mijn beroemde plaatsgenoot en hij zei: 
"Ja, ik ken A.L. Snijders, maar ik heb al meer
 
dan genoeg aan T'Hooft van Jotie :-))" 
zo vertrok hij in het weekend, zijn Hooft stond op een 
barstende koppijn, had kou gevat in dit grillige klimaat. 

Robottrein

 Robottrein

ik liep door de coupé naar voren, 
naar de treinbestuurder
maar die was er niet, 
zijn plek was leeg, 

er stond zelfs geen stoel, 
ik zat in een gerobotiseerde trein, 
die voortjoeg over een pad naast de rails
links waren wel rails en in de verte 

zag ik een trein aankomen
plotseling zag ik op het pad 
een blauwgrijze bestelauto, 
iets van voorheen PTT 

de de achterklep stond open, 
zij waren iets aan het repareren 
de treinrobot zag het ook en plotseling  
maakt hij een bocht naar links, 

over het spoor en stopte met de noodrem 
daar stonden wij, in het Veluwse bos, doodstil
ik stapte uit en liep naar wat een station leek, 
het deed denken aan Station Garderen

er kwam een trein aan, een oud model, 
maar nieuw in de blauwe en gele verf
ik rende om die trein te halen, kon
nog net in het staartvormige deel stappen

dat deel zal wel slingeren, dacht ik en ging zitten, 
terwijl hij optrok naar de bestemming Apeldoorn
waar niet zo lang geleden de bestuurder van een Suzuki
de open bus van de koninklijke familie wilde torpederen.

Ligfiets

 Ligfiets

De man van het echtpaar houdt mij staande
Vriendelijk vraagt hij of zijn blinde vrouw 
mijn ligfiets, een Kann Linear, mag aanraken, 
ze heeft nog nooit zo'n ding 'gezien'
Haar vingers betasten het aluminium 
en haar gezicht krijgt een dromerige, 
goedkeurende uitdrukking.