zondag 13 september 2026

Harde wind

 Harde wind 

mijn Renault 4, een ouderwetse gelige, 
stond halverwege het pad naar ons huis
in het noordwesten zag ik een zware onweerslucht opkomen

ik reed het voertuig naar de garage, een voormalige kapschuur 
ernaast lag een grote hoeveelheid oud ijzer, waaronder spijkers
ik droomde weer eens van de zolder van mijn ouderlijk huis, 

waar ik een grote studio had, maar die kwam steeds niet af, 
er was bijvoorbeeld geen toegang, behalve een moeizaam lopen
open langs de balken. ik keek naar twee mannen op het erf

die iets deden met paarden. ze hoorden hier niet, 
maar ik liet ze begaan en keek naar de troep op het erf, 
een geweldige rotzooi. ik besloot naar binnen te gaan, 

het begon te waaien. nauwelijks stond ik voor een klein 
raampje dat uitkeek op het zuiden of er barstte een 
geweldige wind los, het huis kraakte. 

het zicht naar buiten werd vager aan de randen, 
het leek alsof de wind ook materiaal meenam. 
in de wei stond een man zijn paard te koesteren, 

maar ze zouden elk ogenblik meegezogen kunnen 
worden door die vreselijke, oorverdovende wind. 

Beschrijving

 Beschrijving

voor het eerst beschrijf ik mijn werkkamer, een zolderverdieping van
 ± 11,5 x 4,5 m. sinds twee jaren verdeeld in twee stukken, gescheiden door een 
zelfgetimmerd stuk van houten ribben afgedekt met gipsplaat en een witte saus. 

in het dak zitten 4 klapramen, die alleen bij zomerse hitte open gaan. de wanden
zijn witgesausd, op de vloer ligt een linoleum dat zijn beste tijd gehad heeft. 
Jaren heb ik erover gedaan tot ik een indeling had, die ik niet meer veranderde. 

Hoewel, sinds enige tijd verplaats ik de computer naar het warmere deel, 
omdat ik het op het stuk boven de 'deel' wat minder warm heb,  door de koude 
optrek van de bakstenen die op 'staal' (gewoon in de zandgrond) liggen.
 
Toen ik hier net kwam, in 1977, kon ik door de halve balken via een spleet in 
het rieten dak naar de maan kijken. Later zag ik buiten door het bos in het westen 
de komeet Hale-Bopp, ergens in de jaren negentig. 

Onder een raam op de noordkant zit ik achter een Apple Cinema HD display 
uit 2003(?) die aangesloten is op een G5 PPC, sterk verouderd ('obsolete') 
kunnen we zeggen. In een pootje van het beeldscherm ligt 

een insect dat al lang dood is, ik heb hem nu afgedekt met 
een sticker waarop mijn bedrag aan AOW staat. 
Over het beeldscherm heen kijk ik naar een afbeelding van mijn ouders, 

die ooit teruggevonden werd door mijn zus, die daar nog steeds woont. 
Hij was achter het behang terecht gekomen, op een onverklaarbare manier. 
Net zo onverklaarbaar als de wijze waarop ik hier terecht gekomen ben.

Mijn Hooft

 Mijn Hooft

hij reisde naar Oudenaarde om het 
Jotie T'Hooft festival te bezoeken, 
waarvoor hij een paar gedichten ingestuurd had 

had zijn treintickets al binnen en zijn boeking 
in hotel Tijl voor een overnachting, 
want het evenement begon om een uur of zeven 

dan werd het te laat om terug te keren 
hij bekeek het vervoerbewijs, het zag er simpel uit, 
met een foto van een oudere lachende blondine 

teveel oogschaduw waardoor het gaatjes leken. 
daardoorheen regels met de afkorting van mijn naam: 
Radsta en de datum waarop hij reisde

om de de vijf uur durende treinreis te doden 
bestelde hij een boek van de dichter en schrijver:
'Heer van de Poorten en andere verhalen'
 
de afzender kende zijn naam uit een boek 
dat hij schreef over mijn beroemde plaatsgenoot en hij zei: 
"Ja, ik ken A.L. Snijders, maar ik heb al meer
 
dan genoeg aan T'Hooft van Jotie :-))" 
zo vertrok hij in het weekend, zijn Hooft stond op een 
barstende koppijn, had kou gevat in dit grillige klimaat. 

Robottrein

 Robottrein

ik liep door de coupé naar voren, 
naar de treinbestuurder
maar die was er niet, 
zijn plek was leeg, 

er stond zelfs geen stoel, 
ik zat in een gerobotiseerde trein, 
die voortjoeg over een pad naast de rails
links waren wel rails en in de verte 

zag ik een trein aankomen
plotseling zag ik op het pad 
een blauwgrijze bestelauto, 
iets van voorheen PTT 

de de achterklep stond open, 
zij waren iets aan het repareren 
de treinrobot zag het ook en plotseling  
maakt hij een bocht naar links, 

over het spoor en stopte met de noodrem 
daar stonden wij, in het Veluwse bos, doodstil
ik stapte uit en liep naar wat een station leek, 
het deed denken aan Station Garderen

er kwam een trein aan, een oud model, 
maar nieuw in de blauwe en gele verf
ik rende om die trein te halen, kon
nog net in het staartvormige deel stappen

dat deel zal wel slingeren, dacht ik en ging zitten, 
terwijl hij optrok naar de bestemming Apeldoorn
waar niet zo lang geleden de bestuurder van een Suzuki
de open bus van de koninklijke familie wilde torpederen.

Ligfiets

 Ligfiets

De man van het echtpaar houdt mij staande
Vriendelijk vraagt hij of zijn blinde vrouw 
mijn ligfiets, een Kann Linear, mag aanraken, 
ze heeft nog nooit zo'n ding 'gezien'
Haar vingers betasten het aluminium 
en haar gezicht krijgt een dromerige, 
goedkeurende uitdrukking.

zaterdag 12 september 2026

Belgische boerderij

 Belgische boerderij

wij waren op weg naar Dedemsvaart, 
maar verdwaalden onderweg. Ik zag A. 
verder fietsen, terwijl ik mijn rijwiel in 

de berm had gelegd, omdat ik auto's gevaarlijk
zag naderen van achteren, zij raasden voorbij 
ik naderde een kruising en zag toen een 

binnendoor weggetje naar het fietspad van A. 
het naderde een boerderij en het werd omgeven 
door laaghangende struiken.plotseling stond 

daar stond een man met een stopbord, een spiegelei 
dat zwart was geschilderd in plaats van rood 
hij vroeg waar ik heen moest, ik zei dat ik 

naar het weggetje moest dat A. had genomen. 
zijn strenge gezichtsuitdrukking veranderde 
hij vond dat ik maar verder kon gaan

al doende knipte hij een paar grote peren 
van een tak, met de uitleg dat die te groot waren. 
de tak veranderde in een eend die zwanger was, 

naar het bleek van een groot aantal cellen, 
de man kneep ze uit en zei dat het allemaal 
misbaksels waren. ik gruwde ervan en haastte 

me verder naar een omweg die leidde naar een wit 
gepleisterde Belgische boerderij, waar iemand
zich zou ophouden die te maken had met misdaad

het was Nestor Pirotte of “de gekke moordenaar”
een van de ergste Belgische misdadigers
van de 20ste eeuw vóór Marc Dutroux.

vrijdag 11 september 2026

Tentoonstelling in een tentoonstelling

 tentoonstelling in een tentoonstelling

bij het museum was een tent geplaatst
onder een hoek van 17 graden horizontaal
je kon er kijken naar een tentoonstelling
of moet ik zeggen: een show?

zij omvatte een hoeveelheid schilderijen
uit de afgelopen vijftig jaar in Nederland
de meest waren welbekend voor het publiek
sommigen hadden een ‘nooit gezien’ effect

je kon er kijken naar kunstenaars in een ‘still modus’
zoals ze hadden gekeken naar een moment in de
geschiedenis waarop ze ontdekt waren zoals Anton Heyboer 
het tijdstip in 1960 waarop hij riep: “Erlosung!”

dit was een tentoonstelling in een tentoonstelling
waarbij de kunstenaars zaten in nette schoolbanken
allen met hun ‘Eureka-moment’ in de steile orde
van de moderne kunstgeschiedenis

ik trok nog eens aan de touwtjes van de tent
nu werd het 21 graden horizontaal en de
schoolbanken waren iets verschoven
nu in het ware, eeuwige, hemelse licht.

donderdag 10 september 2026

Tussenruimte

Tussenruimte

in het ruime lokaal van het museum 
zat hij aan het hoofd van de lange tafel
hij nam het woord, tegen zijn gewoonte in

"zo juist ben ik getuige geweest van de 
waarneming van de kleuren in de tussenruimte, 
dat is de ruimte waarin de kunstenaar niets heeft gedaan

en die toch aanwezig is. ik vind die ruimte vol van kleuren
die ik eigenlijk nooit gezien heb, tegen het buitenissige aan!" 
hij zweeg, om de indruk die dat maakte te bestuderen 

zij waren allen stil en keken naar de ruimte door de drie ramen, 
waar een zon scheen door de wolken van een winterse lucht. 
het licht was bijna verblindend op dat moment 

in een van de ramen was nog net de kunstenaar 
Cornelius Rogge te zien, gevolgd door een stoet kinderen
het leek alsof hij die tussenruimte ook probeerde te 
verklaren aan de onbedorven kinderzielen.

woensdag 9 september 2026

" 'ne palsie "

 “ ’ne palsie “

in de opgravingen stuitten wij (het is nu januari 2115)
op een aantal geordend lijkende delen van hout
het vergde een tijd puzzelen, maar opeens was er een gezicht
wij maakten er een druk van, volgens een oud procedé, 

een zogenaamde houtdruk. een van ons herinnerde dat 
aan een afbeelding op een boek uit de vorige eeuw, 
na lang zoeken vond hij dat op de 'interscoop'.
het ging over aangezichts verlammingen en het 

masker kwam uit Afrika. vermoedelijk ging het 
over de gevolgen van een beroerte 
met de bijbehorende uitdrukkingen
de ‘interscoop’ man dacht aan een familielid 

die dat meegemaakt had en hij trok een scheve grimlach, 
zoals hij in het oude Twents zei: " 'ne palsie "
Palsie is een spelling van palsy, een Engelse medische 
term voor verlamming of controle verlies over je spieren.

Jezus Christus

 Jezus Christus

wij voeren mee in een diepgeladen 
ertsboot, die vast gemaakt was aan een
veel grotere boot, de rivier stroomde snel 
wij zagen dat onze boot langzaam wegzonk

tegelijk zagen wij twee mensen lopen over 
het water, zij deden Jezus Christus perfect na! 
tenslotte stonden alleen hun sportschoenen 
nog op het golvende, bruisende water

nu werd het gevaarlijk, we stapten over 
op de grote trein naar het zuiden
het was een oude trein, met veel 
chroomwerk en houten, bruine panelen, 

hij rammelde, terwijl hij voort snelde
naar de Nieuwe Tijd waarin alleen plaats is
voor mensen die geloven in hun mobieltjes
de moordende aanwezigheid van algoritmen

wij denken dat het tijd is om er uit te springen
weg van de mensen met hun tattoos
de hang naar roekeloze sporten
wij bungelen in het luchtledige niets

mogelijk is dat de poëzie.

zaterdag 5 september 2026

Geheim van het dichten

 Geheim van het dichten

de situatie was als volgt:
in een kamer bevond zich een 
glazen beker en een rietje
dat rietje was geknikt en op deze plek
zat een vouw als bij de balg 
van een trekharmonica

dat rietje leidde naar een vrouwenmond
wanneer zij er op blies
verscheen er een boodschap
hoe je moest dichten  

een grote opwinding maakte zich van mij meester:
ik kon haast niet wachten tot het Eerste
Volmaakte Gedicht van mijn hand zou komen

Daarna werd ik wakker.

vrijdag 15 mei 2026

De zeis

 De zeis

De zeis, het magisch wonder tegen gras,
ook tegen het leven dat alsmaar voortduurt.
Bij het slaan tegen bramen verloor hij de 
schroef van de zeis ring die het blad vasthoudt.

Het zeis blad raakte verminkt met scheuren,
in de schuur werkte hij die weg met een slijpsteen
Nu leek het op een maansikkel met deuken, die
niet meer in staat leek de bramen bos te verslaan.

Een bosschage van bramen was de hooikap genaderd,
hij strekte zich uit over dertig meter van noord naar zuid.
Om de bramen uit de grond te trekken had hij zeemleren
handschoenen nodig van het merk Bull-Safe.

Na weken van werken had hij zijn doel bereikt,
geen braam meer te zien, wel een bramen kerkhof.
Verder ging hij met de bestrijding van de Spirea,
een taaie plant die mooie, roze bloemen geeft.

Ook dat leek onafzienbaar, maar het lukte met de 
manke zeis die vaak geslepen werd met de strik.
Tenslotte was er een stronk van de Kardinaalsmuts,
die het begaf onder het geweld van de schop.

Na deze queeste was hij het moe en bestelde
een zitmaaier die na drie maanden kwam, net
voor het winterseizoen aan zou breken. Die bracht
hem een gordelroos die vijf maanden zou bloeien.

Daarna was hij genezen van werken met de zeis
en het getob in zijn paradijselijke Kleindochteren.

zondag 4 januari 2026

Kunstgeschiedenis studenten

Kunstgeschiedenis studenten

in een hoek van het café zat iemand die beweerde
dat hij een hekel had aan kunstgeschiedenis studenten
temeer omdat ze al een beetje arrivé waren, zo kwam hij
drie studenten tegen en zei “Hallo”, geen antwoord.
Hij keerde zich om en zei nu “Boo”, dat maakte indruk,
want toen hij nog eens langskwam zeiden ze:
Twaalf, Dertien, Veertien
Vijftien, Zestien, Zeventien
.
Ze kenden hun klassieken.

'Boo, forever' werd gemaakt door Richard Brautigan 

maandag 24 november 2025

Eilandgevoel

Eilandgevoel

    hij wil niet naar een eiland
om daar gevoelige verzen te maken
    hij wil niet naar een eiland
om daar te genieten van autoloze dagen
    hij wil niet naar een eiland
om daar te luisteren naar popconcerten
    hij wil niet naar een eiland
om daar de zon in de zee te zien zakken
    hij wil niet naar een eiland
om daar dronken te worden in een café (hoewel…)
    hij wil niet naar een eiland
omdat hij wil ontsnappen naar het vaste land
    hij wil niet naar een eiland
om daar steeds rondjes te fietsen of wandelen
    hij wil niet naar een eiland
om daar de veerboot heen en weer te zien varen
    hij wil niet naar een eiland
om maar steeds de actuele waterhoogten te zien
    hij wil niet naar een eiland
om daar de vuurtoren te zien branden
    hij wil niet naar een eiland
om daar onsterfelijk te worden
    hij wil niet naar een eiland
laat hem hier maar zitten.

maandag 10 november 2025

Stekelbaars

Stekelbaars
milieumaatregelen in 1919 zoals opgesteld door  
de Gezondheidscommissie in Lochem in de
voorwaarden voor het reinigen van afvalwater
van de jamfabriek in Neede 


…dat een stekelbaars in 
een halve liter gezuiverd
afvalwater nadat het door
schudden in een ruime fles
met lucht is verzadigd
bij 16 graden Celsius
binnen een uur tijds
niet mag sterven of
duidelijke tekenen van
vergiftiging vertoonen…

zaterdag 8 november 2025

Zingende krankzinnige

Zingende krankzinnige 

Heden nacht van 2-4 uur 

(waarschijnlijk nog langer) 

heeft een krankzinnige, luid zingend 

en schreeuwend Deventer doorkruist. 

Aangezien dezelfde krankzinnige 

gistermorgen om 7 uur in onze 

fabriek werd aangetroffen en zondag 

laatstleden ook op het terrein 



van de fabriek gezien is, houden wij 

het niet voor ongevaarlijk, 

met het oog op brandstichting, 

al is het ook per ongeluk, 

een dergelijke ongelukkige 

vrij rond te laten lopen. 

U zou ons ten zeerste verplichten, 

wanneer de politie 

er zorg voor kon dragen dat 

de man ’s nachts thuis bleef. 

Hij scheen het volgende 

gezongen te hebben: 



Aardbeziën met frambozen, 

Aardbeziën met frambozen!! 

Glazen pondspotten 

Stenen pondspotten!! 

met blikversluiting 

met capsuleversluiting!! 

te koop in de Stegemanfabriek 

van het Overijssels Deventer!!

maandag 27 oktober 2025

'Guilty pleasure'

'Guilty pleasure'

vaak kom ik ’s nachts tot leven
als ik merk dat ik naar het toilet moet
maar het duurt even voordat het zo ver is

als de drukkende boodschap gedaan is
ga ik verder naar de keuken waar ook
de tv staat, het is rond kwart voor vijf

het ogenblik van mijn ‘guilty pleasure’
de aflevering van Car SOS met de personen
Tim en Fuzz die op zoek gaan naar

een personenwagen die al lang
niet meer de weg op is geweest
door een ziekte of een aanslag

de auto is op sterven na dood
er hebben muizen in gezeten
of hij is verteerd door houtworm

het moment van restauratie hoe het
afgebroken lichaam weer tot leven komt
er schuilt iets in van pure poëzie

of zoals de meestermonteur Fuzz zegt:
“ik hou zo van de geur van versnellingsbakolie”
terwijl hij olijk kijkt van onder zijn sleetse wollen muts

tenslotte staat de wagen weer te blinken
bij een kasteel uit oude Engelse tijden
in het bewonderende gevolg van de man 

die lijdt aan bij voorbeeld de ziekte van Parkinson 
of verminkt is door een bijtende vloeistof in zijn gezicht
waardoor hij nog maar met éen oog kan zien

dat hij de Car SOS contact sleutel krijgt
om weer plezier te hebben in zijn leven:
de Dichtkunst is een Schone Zaak. 

 

 

donderdag 2 oktober 2025

Een Schone Zaak

Een Schone Zaak

bij het maken van bevestigingen
voor het plaatsen van een Canon printer
deed ik alles wat zo vreselijk moeilijk was:
het waterpas maken van de bevestigingsclips

    ik tekende met een waterpas af
    wat de positie moest zijn op
    de wand van dunne gipsplaat

op de gipsplaat boorde ik twee gaatjes
daarna ging ik met een ladder op de hilde om
te zien waar de twee gaatjes uitkwamen:
neen, net niet op het hout dat er achter zat!

    ik spijkerde een stuk panlat vast naast
    de plek van het hout (goedkope Chinese spijker boog krom) 
    en ging weer naar beneden om de schroef
    te draaien door de gipsplaat in het hout

vervolgens ging ik weer naar boven
om te kijken hoe de schroef vast zat: vast!
maar de lange schroef had de balk weggeduwd...    

    bij het tweede bevestigingspunt maakte 
    ik ook een lat, deze bleef zweven achter
    nog een lat die ik met een Chinese spijker
    vast sloeg maar: de goedkope spijker boog krom

nu ging ik de tweede schroef aanbrengen
had alles nog eens gewaterpast maar:
hij hing scheef aan de wand, wat een onvergeeflijke fout!

    na nog eens te hebben gewaterpast
    bleek hij eindelijk goed te zitten op
    de nog steeds zwevende nieuwe lat

ondertussen was ik steeds afgedaald en
weer omhoog geklommen met de woorden:
Een Schone Zaak is de Dichtkunst
dat het nu eindelijk eens waterpas goed zit!

    na drie uur werken kijk ik naar de perfect zwevend 
    lijkende Canon printer op de plaat die hem draagt en
    hij maakt een tamelijk perfecte kleurenprint.

dinsdag 30 september 2025

Vlaams kampioenschap

Vlaams kampioenschap

Op een warme zomeravond bezag ik een
kampioenschap voor Vlaamse gaaien.

Gaaien uit Vlaanderen die hier nestelen
werden groot gebracht met het vliegen van
de ene kant van het bos (Vlaanderen)
naar de andere kant (Wallonië).

Ze deden dat in een duikvlucht,
waarbij ze op en neer gingen,
van de ene kant naar de andere kant.

ze roofden suikerperen hoewel ik ze
had omzwachteld met zakjes en ook
de sterappels lieten ze niet met rust.

De gaaien maken het gebied onveilig,
benadrukken dat met hun geschreeuw:
iiiiiiiiieeeeaaaaachchchaaaackk!!! uit hun
misdadige rotkop met kraalogen
die je vervaarlijk aankijken 

op een warme zomeravond.

donderdag 24 april 2025

Stationskraai

Stationskraai

ziet de kleuren gelijk een mens
in het geel op de wagon van de NS trein
of het eveneens aanwezige NS blauw

maar wat hij ook kan is ultraviolet kijken
(hij heeft ultraviolette kegeltjes in de ogen)
zo ziet hij waar de zon staat

ook als het zwaar bewolkt is
maakt het jagende vogels tot pislezers
bij kraaiachtigen is aangetoond dat ze muizen

opsporen aan de hand van hun urine
de pis zendt ultraviolet licht uit, eet smakelijk!
hij kan rijpe van onrijpe bessen onderscheiden

op rijpe bessen zit een waslaag
die ultraviolet licht weerkaatst
maar dat baat alles niet bij deze trein

die stil staat op het perron, het is de stilte
van een nationale stakingsdag in Nederland
en niets van gemorst of overtollig eten

voor de eenzame stationskraai.