Gewone pad

Gewone pad

Op het pad door 'Le Grand Champ'
ontmoette ik een klein padje
dat uit een muizenhol kroop
hij keek mij sluw aan met zijn bologen
boven zijn brede kakementen

    is hij de dood die ik hier zie...
    is hij een gezant van de duivel...
    is hij gierig of wellicht giftig...

de groene paddenvlieg
kan een pad te gronde richten
door hem in zijn neusgaten
binnen te dringen als een larf
hij vreet zich door de slijmvliezen
naar de oogholten en de hersenen
daar krijgt de pad twee grote gaten
in zijn kop en sterft dan spoedig

de larven zijn maden geworden
verpoppen zich en besmetten weer
andere padden van deze soort:
gewone pad (bufo bufo).

Hemelvaartsdag

Hemelvaartsdag

't meisje fietste met haar vader

langs ons op deze dag en zei:

"...dat er op Hemelvaartsdag 

zo veel mensen overlijden..."

wij keken haar na en riepen: "ja, dat is juist,

wij komen eraan, Petrus, ...tot zo meteen!!"

zo stegen wij op naar de hemel, heel

licht bewolkt met soms een vage zon.

daar waren we dan, met onze middelen,

die zouden ons tot niets meer dienen

we lieten ze los, die bloedverdunners,

die cholesterolremmers, die antistollingsmiddelen.

we openden de doosjes en ze dwarrelden omlaag,

in die diepte, die eindeloze, eindeloze diepte
van een langgerekte slokdarm.

Koedood

Koedood

de krengenwagen stopte bij boer Bouwmeester
de chauffeur was op afstand bezig met een grijper
ik stopte en keek naar de achterkant van een koe
(dacht onder de kledder te komen bij grijperdruk)

behoedzaam werd zij getild naar een plek
linksachter tussen de overige resten
daar verdween zij, op haar rug
de kleppen sloten zich weer

ik sloeg een kruis
de bestuurder lachte
en zei iets onverstaanbaars:
was het: In aethernum
ofwel Deo volente...

Zandewierde

Zandewierde

over het veld lopend
dwars door de graanakker
ging ik de molen op Zandewierde in

een stem zei streng tot mij:
"gij zult niet door het graan gaan!"
ik keek beschaamd opzij...

het paard deed de wieken draaien
in een tredmolen met assen,
tandwielen en kettingen, zij
bewogen gestaag en traag
de zware maalmachines

het koren viel langzaam
neer, het meel werd gebruikt
het dagelijks brood werd gebakken
er scheen een middagzon
over de oneindige verten

buiten keek ik nieuwsgierig
naar de randen van het aquarel
over het verdwenen Enghuizen.

Stroom

Stroom

zijn vliegtuig landde op Schiphol
hij vloeide bijna vanzelf naar buiten
liep naast een zeer bekende dichteres
zij werd duchtig geknuffeld, hij niet.

zij kwamen aan bij de uitgang
kregen een fleurig visitekaartje
van een dame in 'n mooie bloemenjurk
maar nergens waren de bloemen te koop.

er was geen trein of bus of taxi
geen buitenlandse riksja fiets
alleen maar een wijdse verte
van groen, groen, groen land.

hij zag een smal voetpaadje
het liep dwars door een weide
in de richting van wat boerderijen
daar zaten enkele zonderlingen.

hij vroeg waar de weg liep
kreeg antwoord van een man
die sprak vanachter 'n masker
dat voorspelde weinig goeds.

zijn route voerde langs een camping
de gasten dreven weg op een boot
zij gingen spelevaren op de plas
er was voor hem geen plaats.

tenslotte wist hij te ontsnappen
maakte zich los uit deze benauwenis
slingerde zich op een groot wit paard
ging spoorslags naar 'Gedichtendag'.

Barbus Barbus

Barbus Barbus

eend zeilt voorbij de ruïne 'Nieuwenbeek'
dwars ligt hij op de waterstroming
vaart langs een rood kribbenbaken
richting opening zandgat
ganzen gakken boven ons op
Eerste Kerstdag: ruim boven nul

'Hier geldt een alcoholverbod'
meldt een gebutst bord
het water klotst een zacht
"gluuh, gluuh" boven de
schim van het 'Oude Weiland'

naast het gat liggen de resten
van boerderij het 'Nieuwe Weiland'
drie lindes, wat struiken en bakstenen
markeren de plaats van iets dat
dichtbij lag van de stroom
die nu heen en weer deint

in de bek van een groot dier
dat ligt in de bocht van de IJssel:
een dikke, brute barbeel,
grote vis met bekdraden,
(Barbus Barbus in het Latijn)
meer dan zeventig centimeter!

ver van boven gezien
op de luchtfoto in Google.

(dit heette eerder 'Gat van Gorssel)

Toverstraat

Toverstraat

altijd voorbijgereden, die straat: bang
voor onheilspellende gebeurtenissen
nu kom ik van de overkant meanderen
kijk links: een nieuw landgoed met vijver
kijk rechts:een oude boerderij met schuren

het is een zonnige middag
er lijkt geen gevaar te dreigen
geen betovering mogelijk door
de oude heidense begraafplaats

scherven van urnen en asresten
gaan rond ons met een grote boog
wachten op het juiste weer:

regen, wind en sneeuw belagen
een enigszins net uitziende heer
met een bittere ziel, vol smeer.