Malaguti

Malaguti

Malaguti, Malaparte
Fahren nicht mehr in der Lage
Motorrad kaputt
Luigi reparieren in Garage
Machen Maschine wieder gut

Malaguti, Malaparte
Malaguti neu in der Keller
verpackt in Karton
nul auf der Kilometerzähler
riechen nach Beton

Malaguti, Malaparte
Antonino Malaguti kam aus Bologna
Maschinenfarbe meistens rot
Curzio Malaparte kam aus Roma
und ist schon lange tot

Malaguti, Malaparte
Malaparte schreiben der Roman 'Kaputt'
heissen eigentlich Kurt Erich Suckert
Italien gestern grosse Ruine
Malaguti morgen gute Maschine.

('Luigi', Gastarbeiter)

Wit

Wit

de aantrekkelijke Neerlandica in
een Pruisischblauwe jurk is gepromoveerd
op 'het wit in de poëzie'

          wit tussen de regels brengen

op de witte wand is het beeld van de beamer
nog witter en die dode pixel het witst
zo helder als de poolster

          wit tussen de regels uithalen

na het betoog over digitale poëzie
gaat een batterij tl-buizen branden
witter dan de smetteloze muur

          gerezen wit (zwart blokje) wegnemen

de deelnemers aan de Poëziemarathon
dragen witte sjaals met rode opdruk
'Kunst is een Wedstrijd' loochenen zij

          holwit (groot formaat hol zetsel)

de rode wijn gaat in een rode plastic beker
in witte schaaltjes liggen geroosterde pinda's
te wachten op witte tanden in roze tandvlees

          tabelwit (wordt bewaard in 'geriefkast')

gesprekken over gedichten zijn genant
ze steken bleek af bij het stilzwijgen
het wit in de conversatie

          formaatwit (groot stuk wit om zetsel in te sluiten)

buiten de zaal vriest het licht
bedekt poedersneeuw de straat
lijkt een witte poedel bijna geel

          witrijzen (gevolg van 'slap' zetsel)

het wit kraakt onder mijn zolen
het is koud en verraderlijk glad
verstijft tot gips als ik niet oplet

          kwadraatwit (vult uitgangsregel van alinea aan)

verandert in groezelige pekel
een strook sneeuw in de berm
in het waas van de volle maan

          minder wit (spatie).

Westendorp

Westendorp

flauwe zonneschijn

lichtbewolkt

in de jaren vijftig

dunbevolkt

passagiers cirkelen

in de buurtbus

door hun geboortestreek

hun 'humus'

er rolt een rode gummibal

onder een wiel

geen knal, geen

kapotte kinderziel

de buurtbus stopt abrupt

de lagere school verveloos

verweert zich tegen fotografie

lindebomen staan roerloos

ijs zakt door zijn beker

soft en walgelijk zoet

geen school, geen les

niks mocht, alles moest

toen ik zeer jong was.

Zieke man

Zieke man

in de geschiedenis wordt gesproken

over de zieke man, een land in Europa

dat de voortgang van alles belemmert

maar nu is hij het lijdend voorwerp

overgevend zit hij in een bejaardenstoel

tegenover het loket van verplegers

hij heeft zijn dikke winterjas aan

maar nog zit hij te rillen en te beven

de zuster neemt hem in behandeling

verzucht dat ze het al zo druk heeft

legt zijn infuus aan, bevestigt de zakken

vloeistoffen die in de aderen moeten

het zijn Natriumchloride en Rosevin

"Wat een mooie namen" verzucht hij tegen haar

het antibioticum begint spoedig te werken

op de zieke man van zaterdag 23 maart

de hoge koorts daalt langzaam

hij ondergaat de prikken en de scans

antwoordt op 'de vraag van verscheiden':

"Neen, toch maar niet reanimeren".

Doordraaien

Doordraaien

door een hoog opgeschoten grasveld
waadt hij naar de rand, er waait een zoele wind
hij ziet de bomen in herfstige kleuren
okergeel en warmrood buigen in de bries

aan de overkant ligt helgroen gras
bijeen geveegd slordige hopen
vlak voor hem staat een dikke oude boom
er slingert snel een object rond aan de staart
die vastzit aan de eik
als het eindelijk tot rust komt
blijkt hij een stier

hij kijkt naar zijn gezicht
het is diep bewusteloos
verder weg staat de toren
te bewegen in de zuidwester

dit betekent het einde
van de stier in hem.

Zweven

Zweven

Hij stond op de bodem van de oceaan,
achter hem een meterschaal op de muur
hij moest naar boven, met grote slagen
ging het, het leek eindeloos te duren
zijn hoofd stond op knappen
eindelijk was hij daar

hij zweefde in een kamer
kon het plafond raken
tegenover hem een vrouw
ze keek hem bedroefd
en liefhebbend aan
ze waren beiden ongekleed

ze braken door het plafond
en stegen verder als witte stippen
naar de hemel of "Zum Himmel".

Schepping

Schepping

lang geleden, toen ik nog wel tekende
moest ik soms naar een kunstmaterialenwinkel
die zat in een steegje achter een benauwende poort
helverlicht en stilletjes op mij te wachten

ik kocht een tekenblok
ik kocht wat potloden
ik kocht wat kleurcrayons
ik kocht wat viltstiften

daarna ging ik weer
nagekeken door mijnheer
nagekeken door mevrouw
ja, zo heetten zij: Schepping

zelf maakten zij zich druk om de winst
van alles in hun kunstmaterialenwinkel
het ging hun goed, zij zijn nu in ruste

het scheppen gaat hem steeds minder goed af
dit is het einde zijner kunstzinnige tijden.