woensdag 19 februari 2020

Harnas

Harnas

was bij de les, maar zat achterin
de leraar stelde mij voor een probleem:
kon ik de proefpersoon tevreden stellen
wanneer ik zijn harnas in de gele kleur hield
de zon scheen omfloerst naar binnen
ik deed mijn uiterste best voor de persoon

later zat ik in een auto met vier mensen
die ook een harnas droegen
het waren slangen die om het lichaam
gedrapeerd waren, de kleur was oranje
er was slechts één mens bij wie het werkte
ik deed mijn uiterste best voor de persoon

zij werkte bij een circus, ze droeg
blote armen waarvan één opvallend:
droeg een kunsthand onder een manchet
zij zei dat haar fictieve minnaar
haar per ongeluk raakte met een zeis
sneed dwars door haar onderarm

sindsdien snakt ze naar een harnas
ik doe mijn uiterste best voor deze persoon.

maandag 17 februari 2020

Mijn schuddend bed

Mijn schuddend bed

aan de Nijkampsweg
(u moet die weg eens gaan zien)
had ik mijn bed geïnstalleerd
netjes, evenwijdig met de weg
het hoofdeinde zat tegen een eik
vol was het kussen en blauw
dat aan een nokpan (rood) raakte
ook het bed zelf was zacht en aangenaam
tevreden lag ik onder het laken
af en toe kwam er een grote melkwagen
van Campina Friesland voorbij.

als dat gebeurde
werd ik hevig ontroerd
even was ik dan zeven
kon het leven niet overzien
hield me vast aan het bed
dat ging schudden van
existentiële ellende
    Westendorp
    Heelweg
    Arnhem
    Lochem
het wordt nu bijna rustig
er waait een matige zuidwester

het bed heeft geen wielen.

vrijdag 14 februari 2020

Stormachtig

Stormachtig

het is nu half februari
storm Ciara is verdwenen 
nu komt storm Dennis:
deze storm is nog razender 
heeft een vlijmscherp mes... 
zal door alles heen razen
wil boomtakken afbreken.

nog is de lucht blauw en onschuldig 
maar vannacht breekt hij los
in een afschuwelijk lawaai
zal mijn huis veranderen
in een troosteloze puinhoop.

zelf zal ik gemankeerd oprijzen
met een traumatisch wind syndroom 
een hoofd dat voortdurend ronddraait.

een duizeligheid die mij deed braken
de gealarmeerde huisarts deed een proef 
waaruit kon blijken of ik opnieuw getroffen 
was door een herseninfarct, wat niet zo was.

hij dacht dat het een virusje was, het heerst of
een afscheid van de gordelroos waar ik mee kamp 
hij liet mij achter in mijn akelige duizeligheid
ik sloop naar bed waar ik na twee uur wakker 
werd, veel minder duizelig en misselijk.

buiten was de storm gaan liggen 
het was windstil in mijn hoofd.


dinsdag 11 februari 2020

Ode aan Gert Vlok Nel

Ode aan Gert Vlok Nel

het zoeken naar een gedichten bundel
in een kringloopcentrum valt niet mee

eerst stap je op een krakende vloer
dat rijmt op de inhoud die je verwacht

dan blader je op de dichtschappen
en vind je vergeten poëten

omdat ze te lang geleden zijn
of omdat ze te lokaal waren

soms vind je wat op een andere plek
in de gebruikte muziekverzameling
een cd genaamd ‘Se Beautiful Woorde’
van de Zuid Afrikaanse dichter Gert Vlok Nel
‘opgedra aan Vlokkie’

over ‘Timotel Shampoo’ zegt hij:

…Ons was ongelukkig. Mens bly te duur bij die see.
Alles roes. Ons haarstyle was sad. Niks hou by die see nie.
Uitendelik hou ek het meeste van die deel waar die hond blaf
in die song’

‘Ons. Ek huil...’

vrijdag 17 januari 2020

Poging tot landschappelijk gedicht

Poging tot landschappelijk gedicht

stelde mij voor dat ik bij veel plaatsen
in de Gelderse Achterhoek het juiste gedicht
kon maken, zoals bij een brug over een beek
een treffend gezicht op de S-bocht:

aan een kant de mooie bladeren van een beukenbosje,
aan de andere kant het gezicht op de molen in de verte

of had ik het kalme stromen van het water
moeten noemen en de prachtige planten
ter weerszijden van de beek ‘Veengoot’
ter hoogte van de buurtschap Linde.

maar dit was het eigenlijk: die zwenking
van mijzelf in de s-bocht, van de ene kant
van de beek naar de andere kant, het
volkomen verschillende perspectief, alsof
er twee schilders aan te pas kwamen
twee landschappen in een dromerige stijl.

dit was maar een poging
dit was maar een poging tot
dit was maar een poging tot landschappelijk
dit was maar een poging tot landschappelijk gedicht.

zondag 8 december 2019

Klein Dochteren blues

Klein Dochteren blues

u bent in de Kijksteeg, niet voor niks
sla rechtsaf de Nijkampsweg in
na een elegante slinger langs de akker met gerst
volgt een haakse bocht met rechts een hi-tech bedrijf
en droevige pony's in een kale weide
links ziet u gemanipuleerde maïs
rechts een boerderij met voetbaldoel
ter linkerzijde wordt u aangeblaft door een Duitse staander
en rechts bevinden zich schilderachtige boomstronken
hierna volgt een boerderij in onbruik
maar soms onverklaarbaar bewoond
links staat het nieuwe huis in dorpsstijl
compleet met Auricaria ofwel Monkeypuzzle
een stijve stekelige groenblijver
knijp even uw neus dicht voor de lucht
van de pomp die de stront van twee boerderijen
verderop in goede rioolbanen moet leiden
rechts boer Bouwmeester van een ligboxenstal
woont in een bungalow met strak gazon
nu komt de ligboxenstal van boer Pardijs
bewaakt door twee oude aandoenlijke honden
en even verder een beregeningspomp
die lijkt op een machine van Tinguely
dan links de fundamenten van nieuwbouw
op de plek van voorheen het huis 'Heuveltje'
een krakkemikkig boerderijtje met dito opstallen
links ziet u nog geknotte wilgen
en rechts pistachegroene kuilgrasbalen
na een flauwe bocht houdt de Nijkampsweg op
en begint de Lageweg, eerder Kijksteeg geheten
tevens traject voor de klootschietvereniging
alhier geheten: 'KV Klein Dochteren'
sla nu rechtsaf en kijk op eigen kracht verder.

zondag 27 oktober 2019

Bromvlieg

Bromvlieg

de roodbaard-bromvlieg is van plan
om ondersteboven op het plafond te landen
hij stijgt op en maakt dan snel een draai
zodat hij het zolderwerk nadert met zijn poten

hij steekt zijn voorpoten met kleefhaartjes uit
landt op de plek die ‘Op Zijn Kop’ heet, trekt de
andere vier poten bij, zwaait het lichaam op
zijn plaats en daar hangt hij, de bromvlieg

maar niemand weet eigenlijk waarom hij dat doet
is er op het plafond meer te eten of wil hij/zij
indruk maken op een partner-roodbaard-bromvlieg

nog meer irritante bromvliegen maken

zijn voedsel bestaat uit rottend vlees, afval en stront
zijn ogen zijn rood, zijn antennes roze en zijn buik
is metaalblauw, het is een alien onder onze insecten
mogelijk dienen we hem al in zijn voortbestaan


met onze stroom van voortdurend vlees eten
onze stroom van voortdurend afval
en onze onophoudelijke stront.