Clint Eastwood

Clint Eastwood

De dromer lag op een brits
onder het venster.

Toen hij zich oprichtte 
uit zijn dommeling
zag hij door het venster
een ander lichaam, een dode.

Het was Clint Eastwood.

Maar helemaal dood was hij niet,
want zijn hand bewoog nog.
 
Na een poosje liep hij weg met
een van zijn kornuiten uit de film
"The Good, the Bad and the Ugly".

Hij droeg dezelfde bruine poncho
als in de andere 'Man zonder Naam' films'.

De cape bleef ongewassen
in de drie jaren die verstreken 
sinds hij hem de eerste keer droeg.

Zoals de laarzen die hij aanhad in de film
"Unforgiven", het waren de boots die hij
droeg in de TV serie "Rawhide".

Dit is wat de dromer gewaar werd
op het wereld wijde web. 
 

Het Bos

Het Bos

Ooit hadden wij, wonend in het bos
een reusachtige balsempopulier
zo genoemd naar de geur in het voorjaar
van de bladknoppen die zich openen.

Toen hij te groot werd
(volgens de boswachter)
hebben wij hem gekapt en
daarna Vergeten, we hadden het druk.

Wel keken wij elk jaar
naar een nieuw balsem bos
dat ontsproot uit de levende takken
die zich in de grond geboord hadden.

Het bos werd reusachtig
in onze Vergeetachtigheid
tot wij besloten het om te zagen
en op te stoken in de kachel.

Nooit meer de witwollige pluizen
van de bladeren aan de mannelijke bomen
die ze verspreidden in mei.

TOTE Maritime

TOTE Maritime

tijdens een vliegtocht
werd hij opgescheept met
een tamelijk dood lichaam

het was geschikt om te stoppen
in een torpedovormige cilinder
die via een luik geloosd kon worden

het lichaam leek stijf maar
bewoog toch nog een beetje
het leek op zijn kat Hans

of was dat het lichaam van
Robert Allen Zimmermann
geboren in 1941 te Duluth

bij het loslaten van de cilinder leek
hij recht af te gaan op de vrachtboot
met het opschrift TOTE Maritime

het gebeurde boven de Oostzee
vlak voor de grillige Zweedse kust
de psychiater woog de tekst, zei tot hem:
 "Oh, it was a bad dream, and I said that"

Silicon Graphics O2

Silicon Graphics O2

hier staat zij dan op mijn bureau
een donkerblauwe computer
met een gouden kubus als logo.

haar bollende jurk zit strak om het lijf
verbergt een jengelende harde schijf
en een behoorlijk lawaaiige koeling.

zij zou op moeten starten in IRIX 6.5
maar dat is totaal niet haar bedoeling
steeds kom ik terug bij af in de opstartconsole
zij staart mij aan met haar enkele groene oog

verborgen in haar elegante sokkel
mijn UNIX commandoregels falen
ze vindt mij als nerd een sukkel.

kwijlend bekijk ik haar mooie lijnen
poets haar rondingen nog eens op
maar zij blijft koninklijk zwijgen.

ik ben in het trotse bezit van een O2
maar kan er uiteindelijk niets mee
behalve haar stil aanbidden.

Swift's ei

Swift's ei

Oorlogen ontstonden volgens Swift tussen
de mensen van Blefuscu en de Lilliputters over het feit
of een zacht gekookt ei aan de stompe kant
dan wel aan de spitse kant geopend moest worden.

Drie meisjes op drie rode fietsen

Drie meisjes op drie rode fietsen

gedrieën reden zij naast elkaar
twee grote fietsen en één kleine
zij waren al trappend in gesprek

drie rood gelakte frames
ook de wielen waren rood
in mijn zondagmiddagverbeelding

natuurlijk spraken zij
god mag weten waarover
die meisjes vertellen nooit iets

mogelijk was het over hun 'rooie' vader
die hun het platteland instuurde
met een helderrode boodschap

hoe zouden ze dat gaan zeggen
en wie begint er in de les over:
"Waar blijft mevrouw de premier?"
 
de kleinste en de dapperste trekt aan haar stuur:
Er is geen twijfel mogelijk, haar vader zei:
Zij zal het straks na jaren worden...

Echoo

Echoo

u leest de echo van zijn woorden
u denkt aan het wegstervend geluid
u hoort het vervagen in de verte.

het galmend effect van zijn spraak
het ebt langzaam weg uit uw herinnering
het wordt troebel in uw geheugen.

u voelt het naijlen van zijn termen
u bespeurt de presentie van zijn beelden
u staart in de werkelijkheid van de echo.

het woord kwam uit een helder brein
het beeld was puur in zijn verbeelding
het gedicht paste daar exact tussenin.